blaasontsteking

Vanmorgen als eerste taak de dierenarts bezoeken met ons teefje.
Na een hele week proberen het op te vangen besloot Keshia me ter wille te zijn en plastte vanmorgen nog eens op de gang waardoor ik een vers plasje mee kon nemen om er achter te komen of ze nu wel of geen blaasontsteking heeft want uit haar verwarrende symptomen valt het niet op te maken. Bij een blaasontsteking horen veel kleine moeilijke plasjes dicht bij de grond en veel drinken, vaak een zurige geur, en bij andere urineweg/nieraandoeningen ook een echt zieke hond.
Dus niet bij Keshia, haar temperatuur is okee, soms zelfs wat lager dan normaal (38-39graden), is levendig, ze drinkt niet veel, ze plast juist grote lange plassen laag bij de grond , ruikt wel zo nu en dan zoet weeïg, maar ze eet wel al een anderhalve week slecht en zoekt warme plekjes om te liggen op , wil vaker dan normaal je handen aflikken ( voor het zout?) en de urine blijkt na het opvangen toch wel donkerder van kleur dan goed is.
Net na 9 uur de auto in en na het parkeren even gewacht tot een vrachtwagen vlak bij de ingang van de praktijk was weggereden. Keshia heeft het niet zo op diesels dus leek het me verstandiger dat item niet in connectie met de dierenarts te combineren. We stonden net bij de deur toen de dierenarts ook kwam aanlopen en onder een praatje over obbichtse zaken (hij woont ook daar) met hem mee naar binnengelopen.
Omdat ze toch wel onder de indruk was besloot Keshia spontaan even de vloer te bewateren. Kwam goed uit zei de dierenarts want als het opgevangen plasje niet duidelijk was in de waarden dan kon hij die wel gebruiken.
Maar het stripje gaf meteen een zeer duidelijke uitslag aan, het eerste vakje dat kleurde was die van bloed in de urine en de ph waarde was veel te laag ( dus de urine te zuur). Alle waardes bijeen gaven een stevige blaasontsteking aan.
Keshia op de tafel getild. Onder een hoop gehijg liet ze zich betasten. Volgens de DA was haar blaasomgeving erg gevoelig. Grappig was dat toen de DA haar vriendelijk zei niet zo te hijgen, want dat hij dan haar hartje niet kon horen, ze meteen stopte met hijgen. Zonder problemen kreeg ze twee injecties, eentje voor de infectie en een pijnstiller/remmer om ervoor te zorgen dat de blaasstreek zich kon gaan ontspannen cq minder gevoelig was en natuurlijk van vrouwtje een frolicje voor de moed.
Nog even gauw gewogen, toch 18,4 kilo (okee met de riem erbij) en met twee kuurtjes voor 5/10 dagen en 75 euro armer stapten we de behandelkamer uit en de wachtkamer in. Al Keshia's spanningen waren in een klap verdwenen toen we bij de deur naar buiten een piepjonge Berner Sennenpup tegen het lijf liepen die zich maar al te graag door Keshia liet begroeten.

Terwijl elders in het land de vergadering van de NBCC aan de gang is inzake een nieuw bestuur, naar de studiedag van E& B geweest in Woudenberg. Als eerste groep aan de slag met de beoordeling van diverse honden. Probleem voor mijn persoontje was de Bull terrier reu. Want met zijn indrukwekkende massief gespierde verschijning ging mijn hartje toch licht van rikketik omdat ik hem ook moest betasten. het was dat hij het aanvoelde want hij zocht steeds vriendelijk mijn gezelschap op..alsof ie wou zeggen dat ie niets kwaads in de zin had.  De kleinste van alle honden, een norwich terrier is mijn huiswerkproject geworden. Na de middag het theoriegedeelte. Op geanimeerde toon werd de stof gebracht en er heerste een prettige sfeer dat het begrijpen vergemakkelijkte.Carpoolend weer naar Limburg teruggekeerd om om 19 uur vermoeid op de bank neer te strijken.
Van de week de grappige ontdekking gedaan dat de haren die tijdens het gevecht tussen de twee reuen waren uitgetrokken bij de oudste zijn teruggekomen als zijn donkerbruine puppyharen van vroeger. Een 5,5 jaar oude beardie met puppyvacht...zoals een mooi grappig randje donkerbruine vacht rondom zijn oog ( dat overigens netjes is geheeld). Toevallig is hij deze week ook weer bezig met zijn puppystreken zoals uitdagen met het touw, slijmballen om aandacht en superlief mooi zitten om een koekje te krijgen...toeval??
Morgen even met onze muizemeis naar de dierenarts want ik vermoed een blaasontsteking.. Het heeft even wat om handen om een plasje op te vangen van haar dat ze nodig hebben voor een onderzoek. Omdat ze ook slecht eet wil ik toch maar even laten controleren of een antibioticakuurtje nodig is... dus wordt vervolgd.

kruimel

Ons konijn kruimel is inmiddels al bejaard, wat slechter ter been en helaas in minderende gezondheid. Zijn ervaring met Bearded Collies begon met onze zwarte makker Misty. Kruimel woont in een kooi op de grond binnen. Maar de deksel ervan staat al sinds we hem hebben open. Vroeger waren we hem geregeld kwijt daardoor. Zijn favouriete spelletje was met Misty kuiten. Snel rondhuppen in de kamer, zoef langs diens neus in de hoop hem te porren tot een ravotspelletje. Waarbij hij uiteraard gebruik maakte van zijn kleine postuur om hem te slim af te zijn. En daar stond dan een blaffende beardie tegen de radiator van de cv te blaffen of verwoedde pogingen te doen om met zijn neus onder de bank te komen om vervolgens met een ietwat gewaagde zijwaartse sprong een  konijn te achtervolgen dat vanuit zijn schuilplaats als een speer onder de poten van de beardie door stormde op weg naar een volgende schuilplek die te groot was voor zijn dikke vriend. En was het die dikke dan gelukt om hem gevangen te nemen dan nestelde hij zich tussen diens voorpoten en werd er geknord van plezier als zijn vacht werd besnuffeld en belebberd door dat harige beardiebatje. Of die prettige ervaringen ertoe hebben geleid dat Kruimel dol is op zwarte beardies??
Ik weet het niet maar wat ik wel zie is de aantrekkingskracht die zwarte beardies en ons konijn op elkaar hebben. Zodra ons bejaarde konijn zijn kooi verlaat wordt hij gebodyquard whereever hij gaat. Niet door Misty want die is helaas naar de andere kant van de Regenboogbrug gegaan maar door onze zwarte lubbes Nelson. Alhoewel Nelson eigenlijk ook met hem wil spelen en daartoe wel eens subtiele tikjes richting dat bruine beestje met die lange oren doet, beseft hij ook dat dit beestje dat niet meer zo goed kan dus houdt hij het bij wat snuffelen en lebberen ( en het opeten van diens konijnedropjes). In een hoekje onder de tafel of de kast of in de grote bench die in de kamer staat, liggen de twee dan knus gezamelijk bijeen. Tot Kruimel, onder Nelsons begeleiding weer terug hupt naar zijn thuisbasis.

een nieuw huis voor freddy

Het werd de hoogste tijd dat er een nieuw huis werd geregeld voor Freddy, ons agarpornisvrouwtje. Sinds ze 5 jaar geleden is komen aanvliegen in de duiventil van opa, woonde ze in het huiske van onze voorgaande vogelvrienden een koppeltje parkieten. Om echt in rond te fladderen te klein en door haar vreselijk toegetakeld. Vooral de onderbak kon op de hoeken het zand niet meer binnen houden door haar knaagwerkzaamheden. Via het internet, toch wel fijn zo'n stukje media, een nieuw optrekje voor haar besteld en nog geen drie dagen later, gistermiddag kwam er een "kleine"doos met de duitse versie van de TNT ( die wel gewoon hun werk deden). Een kwestie van uitvouwen en in elkaar haken en voila....
Met grote interesse heeft freddy vanaf mijn hoofd en later vanaf haar oude kooi toegekeken hoe ondanks haar protesterend geschetter alle items uit haar oude stekje werden overgeheveld naar het nieuwe optrekje. Zeker toen haar voerbakje en drinkbakje ook vertrokken...
Maar na enige aanmoediging was ze toch nieuwsgierig genoeg om een kijkje te gaan nemen. Hoppend van stokje naar stokje zocht ze het dak op om vervolgens weer naar beneden te fladderen naar het nieuwe drinkbakje dat ik ook met water had gevuld en per direct door Freddy met veel bombarie bestempeld werd als poedelbad. In deze kooi gaat ze zich vast niet meer vervelen, schommelen, fladderen, hoppen, klauteren, daar is in dit vogelherenhuis genoeg plaats. En misschien komt er nog wel een vriendje bij, wie weet?

Hell and fire

Vanmorgen was het raak.
Twee hitsige reuen lagen met elkaar in de clinch om een loops teefje in huis. Stoelen vlogen om, zoonlief sprong vanwege de schrik ( hij zat ernaast) zowat op de tafel naast zijn laptop en haren vlogen in het rond. Mijn gevloek en raakgeworpen schoenen schenen hen niet te deren en het duurde ruim tien minuten tot de strijd (voorlopig dan) beslist werd door de jongste reu die met zijn poten de rug van de ander omklemde. In de tussentijd waren het teefje en het jochie maar even naar buiten gevlucht.
 Na ze even te laten bedaren toch maar even een inspectie ronde voor wonden en kale plekken om helaas te ontdekken dat de jongste de oudste reu aardig heeft aangepakt en wel zo dat deze bij zijn linkeroog nu een splitsing in het onderooglid heeft. Omdat ook een DA geen oog kan tapen de boel goed schoongemaakt met gekookt water en maar hopen dat het nog vanzelf weer aaneen groeit. Gelukkig heeft het oog zelf geen schade opgelopen.Al moest de jongste zijn poten uitgebreid likken na de strijd, hij heeft, tenminste voor zover ik kon bekijken, alleen maar wat haren verloren.
Omdat ik de ochtend weg moest maar een tweede bench in de kamer geplaatst. Ons meisje gaat namelijk altijd al in een bench als we niet thuis zijn en een van de reuen opsluiten bij haar nu ze loops is leek me ook niet  zo verstandig!
In de tweede bench mocht de aanstichter van het geweld gaan vertoeven tijdens mijn afwezigheid. Iets wat hij niet erg leek te vinden nu hij toch zijn punt weer duidelijk heeft kunnen maken. Het gaat gezellig worden de komende week met reuen die veelvuldig in een bench of onze kennelruimten mogen vertoeven.
Niet zo handig van ons meiske om loops te worden in een hectische tijd met zoonlief's 12e verjaardag aanstaande vrijdag, Sinterklaas weer in het land en de drukke decembermaand voor de deur. Maar we zullen het wel overleven, denk ik!

herfst

Na een week met de griep op de bank dit weekend toch naar de tweede lesdag van E&B geweest. Een interessante film genaamd Gait bekeken en weer een aantal honden "gekeurd" Voor het eerst moesten we van de laatste hond een verslag maken als huiswerk. Ben benieuwd naar hoe goed of slecht ik het er van heb gebracht. Ons Limburgers zijn maar gaan carpoolen en dat was een stuk leuker dan 2 uur alleen rijden.
Ook dit weekend naar Meerlo waar een handjevol Beardies was ingeschreven voor de show. Dhr.Wieldraaijer keurde het ras. Ik had Seagull Stardust, oftewel onze Nelson, mee. Zijn eerste showervaring als half jaar oude pup deed hij nl.ook op bij deze keurmeester.Nu met vier jaar kreeg hij in de open klasse een 1U/exc. Het was een gezellige dag zeker ook omdat  mijn dwergtekkelige vriendinnetjes en hun baasjes ook daar waren. Leuk was ook dat de basset en zijn vrouwtje, die ik  bij de clubmatch van KC Geleen ontmoette, een gewillig "slachtoffer"was voor eerst deze en  toevallig later nog voor een tweede E&B cursiste.Thuis waren we voor de herfstvakantie ( en de griep) van start gegaan met de opknapbeurt van de gang.Echt zo'n ondergeschoven kindje bij een nieuw thuis.De honden vinden het maar niks. Het stinkt ( de verf), getuige de opgetrokken snuivende neuzen en opeens mag je niet meer op je favouriete hangplek op de trap liggen...Nee buiten dat is pas leuk.Lekker knagen op de takjes die van de notenboom in de tuin zijn gevallen of alvast vrouwtje helpen met de komende snoeibeurt van de hortensia. Af en toe sjouwt er eentje rond met een nog verdwaalde walnoot in zijn bek, triomfantelijk zijn "prooi"bewakend. Het is herfst en dat is weer tijd voor gekleurde bladeren, een heerlijke boslucht, appeltaarten en bijna...pepernoten! mmmmm

Het plenst weer eens

Leuk als je om half 8 klaar staat om de honden te gaan uitlaten en het start met regenen. Niet zo'n beetje ook maar een enorme plensbui. Dan maar even de volgorde omdraaien en eerst eten geven. Keshia vind het maar niks en eet dus ook gewoon niet!. Om half tien is dochterlief net wakker en is het eindelijk weer een beetje droger. Zij neemt Keshia voor een wandeling mee en ikke de macho's ( uhm reuen), Lekker even een boswandelingetje. Wat ruikt de herfst toch altijd lekker, he? We zijn nog maar net thuis als het weer begint te regenen. De kids hebben herfstvakantie  en duiken weg achter hun laptop. Ook ik ben thuis en ga maar eens even aan de slag met mijn website en marktplaats. Vanmorgen al gaatjes geplamuurd in de gang en wasruimte om van de week te kunnen verven. En al begonnen met het maken van mijn kerstkaarten. gedicht is af, kaart geprint maar nu nog de afwerking ervan. gek eigenlijk dat ik daarmee altijd in oktober al begin....

een druk weekje

Deze week was het weer tijd voor de controle van de doggies bij de dierenarts. Het was dit keer de vrouwelijke DA, die we nog niet hadden gezien. Keshia veroverde meteen haar hart en ook Nelson en Dobby waren slijmballen ( doen ze nooit bij de dierenarts-mannen) Keshia was het eerste "slachtoffer" Alles werd nagekeken en ze liet zich gewillig betasten. Ons vrouwtje ziet er prima uit. Tijd voor de cocktail en de extra kennelhoest spuit en een koekje van de dierenarts. In de tussentijd heeft Roy de andere twee patienten uit de auto gehaald. Keshia maakt plaats voor Dobby. Ondanks dat hij de laatste tijd af en toe tekenen van de HD vertoond( achterblijven met wandelen, wat stram) is de spiermassa nog prima en zit de heup nog goed in de kom. Na wat vragen over leeftijd, eten krijgt ook hij de inentingen. De neusenting vindt ie maar niets..Nelson is het laatste aan de beurt. Hij is wat op zijn hoede want hij heeft altijd door dat er bij de dierenarts niet alleen leuke dingen gebeuren ( o.a. zijn operatie destijds aan eenin zijn nek  ingekapselde splinter) maar ook hier werkt het vrouwelijke in het voordeel en laat hij zich keurig nakijken. In prima conditie en lijf. Keshia heeft zich nog even laten wegen, 17.6 kilo maar helaas was ik de jongens vergeten te doen. Met frontline en drontal zit het medische er weer even op. Met een gerust hart kunnen we keshia's loopsheid af wachten. Verder ging ik naar de eerste lesdag van Exterieur en Beweging in Woudenberg. De Limburgers van de KK2 van MHSV waren ruim vertegenwoordigd en zowel in leraren als in cursisten waren er Bearded Collie fans. Na het algemene voorstelrondje begonnen we met de les en moesten we al meteen aan de bak met het bekijken van de meegenomen honden o.m. een CKCspaniel, lancaster heeler( die had ik nog nooit gezien), een golden, een beardie, twe shelties...Als huiswerk staat het nodige bestudeerwerk op. Maar ik heb er zin in....