Steeds meer een beetje afscheid

Vandaag wilde je weer niet zo lopen op straat. Het liefst wil je nog het rondje rond de kerk. Dat is vertrouwd.

Van de week moest ik je al 2x tillend terug naar huis meenemen omdat je niet meer wist waar je was en met geen mogelijkheid verder durfde.

Je hoort alleen nog wat roedelgeblaf en ziet niks meer met je inmiddels witgrijze pupillen...dat maakt stimuleren best moeilijk. Eerder hielp een rukje aan de lijn geven om je uit je demente moment te krijgen en liep je weer gewoon verder mee met je blauwe beardievriendin. Het is ook de tijd van het jaar wel..donker, kou, het weer, synoniem met voor jou de tijd, waar je vroeger meer angst had dankzij het vuurwerk  dat werd afgestoken  Dat hoor je gelukkig niet meer. 

Ook thuis raak je soms even verward als een stoel anders staat dan verwacht..of struikel je over je zwarte vriend die toch echt al heel lang op die plek lag te slapen. Je gaat soms links waar alleen rechts mogelijk is. Ik zie je maatjes je soms in de goede richting dirigeren of op je wachten bij t trapje van de veranda richting tuin. En in t donker moet ik je geregeld, met zaklamp en op mijn sloffen ophalen. Zodra je me " ziet" loop je naast mijn benen mee naar het bekende.

Alhoewel je dankzij de stevige antibioticakuren deze zomer door je baarmoederontsteking heen bent gekomen, hebben de hormonen zijn aanslag gedaan.  In deze laatste  maand is je prachtige bruine vacht op je rug zo iel geworden dat je huid erdoorheen schijnt. De tranen springen in mijn ogen als t het zie en ik durf je warrige haren bijna niet meer te borstelen. Bang dat ik er nog meer uittrek.

Je eet mondjesmaat van je brokjes met vlees. De bak nog wel helemaal leeg als je het lekker vind ( zoals de vis uit blik, eigenlijk voor de katten bedoeld. ) Met een moppergrom houd je dan de piranjas op afstand..Maar als je geen zin hebt en na een paar hapjes naar de waterbak struint, staan de zwabberende stofzuigers hier al klaar voor de restjes.  Dus hebben we na de avondronde maar een extra voermomentje ingelast ( vind je blauwe vriendin ook niet erg) en krijg je nog een handje minifrolicjes. Bijna een nieuwe gewoonte inmiddels.

Je boterham smorgens gaat er wel nog met smaak in. Al moet ik je daarmee op de bank helpen zodat je hem met je pootjes goed kunt vasthouden. Je staat dan al met je voorpoten op de bank en na een of twee hupjes kijk je hulpvragend om je heen. Je weet dat ik je dan kom helpen..

Overdag slaap je veel en soms heel diep. Onverstoorbaar als er een kat op de leuning gaat liggen om je te inspecteren. En savonds kruip je naast mij op de bank. Nu het weer kouder wordt lekker met je ruggetje tegen me aan of met je hoofdje op mijn benen. 

Als dan rumour ontstaat bij de rest van de roedel omdat we ze willen uitlaten of als jullie eten wordt bereid, dan gaat die kop omhoog, laat je je voorzichtig van je plekje, meestal in de beige stoel, afglijden en probeert met nog onstabiele achterpoten blaffend en wel zo snel mogelijk erbij te komen.

Je blaf is bijna monotoon tegenwoordig zonder de nuances van vroeger. Al is ze nog altijd onmiskenbaar jou.

Ik zie wel dat je steeds ouder wordt, steeds iets meer afscheid lijkt te nemen van de wereld om je heen. En ik hoop dat je nog minimaal tot het einde van het jaar bij ons blijft. Zodat je ook nog met je nieuwe beardiebroertje kennis kan maken.

En hij met jou.

Mijn bruine beardiemeisje, dat al 15 jaar en bijna 3 maanden mijn leven deelt.

Zo dadelijk ga ik je boven halen. Je slaapt nog even uit. Ik aai je over je wangen zodat je weet dat ik het ben. En geef een klein trekje aan je riem zodat je opstaat. Op jouw tempo tot de gang. Dan til ik je op. Je moppert standaard maar vleit je dan tegen me aan. Beneden begint weer een nieuwe dag. 

Samen...

Nog wel...

#voorKeshia #ViviannelundBeardiesCassiopeia #attheBeardieInn

.

Een "maag" testje met een hondenbrok

Maandag vandaag en dan gebeuren er wel eens dingen die eigenlijk niet moeten.
Zoals een hondenbrokje dat in een glas met wat limonade terechtkomt in plaats in de honden voerbak.
Tja en dat had tot gevolg dat ik eens een testje ging doen..

En wel met zo'n zelfde brokje en met brokjes die ik nog had van voor de start met KVV.
Men neme een Farmfood Fresh persbrokje ( dankzij ons logeetje), een Profine lam persbrokje ( uit een testzakje), een Proplan Zalm rijst brok en een Aldi Regular brok,

En dan vul je 4 glazen met een beetje water en een scheutje azijn ( tenslotte is de maag zuur) en stop je daar in elk een brokje in. Natuurlijk kun je niet de echte maag nabootsen van een hond met dit huis,tuin en keukentestje maar het is wel leuk om te zien hoe de verschillende brokjes reageren.

Met al verrassende resultaten vrijwel direct ( 1 min) na het toevoegen;

Het Farmfood brokje begon al meteen uiteen te vallen, zelfs nog voor ik een keertje schudde met het glas. In tegenstelling daartoe bleef het Proplan brokje stoïcijns op zijn plekje drijven.

Na 5 minuten  was het verschil alweer groter geworden. De Profine persbrok en de Aldi brok gingen nu ongeveer gelijktijdig op en verloren kleine beetjes van hun brok aan het azijnwater.Omdat de maag van een hond, door zijn beweging natuurlijk ook niet stil ligt, is het glas af en toe geschud.

En dan weer een paar minuten verder. De Farmfood persbrok blijft zichzelf verpulveren en drijft als poeder door het water. Bij de Aldi brok en de Profine persbrok zie je dat ze wel op dezelfde manier "verteren"maar dat het bij de Aldibrok verspreid door het azijnwater en bij de Profine naar de bodem zakt. De Proplan brok blijft, eigenlijk shockerend, op eenzelfde plek in het glas drijven en er is geen enkel teken van ontbinden van de brok.

Het laatst genoteerde testmoment was na ongeveer 20 minuten. Een hond, die zijn buikje vol heeft gegeten gaat nu zo ongeveer wel weer eens spelen, rondsjouwen, drinken, buiten de tuin in voor een plasje....In elk geval bewegen.

De verschillen tussen de Profine en de Aldibrok blijven miniem. Ze ontbinden veel langzamer dan de Farmfood brok, maar ze verteren wel in de maag. En ze zakken een beetje naar de bodem van het glas. Met die opmerking dat de Profine brok een persbrok zou zijn, die volgens de verkoper, gerust gemengd gegeven mocht worden met KVV en de Aldibrok een gewone brok.

Bij de Proplan zalm-rijst brok is zelfs na 20 minuten nog geen spoortje van ontbinding ontstaan en de brok blijft drijven. Dat heel duidelijk wordt als ik een foto neem van de zijkant van de glazen; foto 1; Proplan naast Farmfood foto 2; Aldi naast Profine

Als ik na een half uurtje met een vork in het water prik is de Farmfood brok compleet uiteen gevallen en verspreid door het hele water. De Proplan brok is net een sponsje geworden, en de andere twee laten hun buitenzijde los in poeder en het nog niet opgeloste stuk is ook wat sponzig te noemen.
Helaas kan ik dat niet laten zien met een foto.

De Proplan Zalm-rijst hebben mijn honden jaren gegeten.
Ik vind het shockerend dat het zo'n effect heeft in mijn eenvoudige testje.
Dat het voer dus op het maagsap zou kunnen blijven drijven, kan dus, zeker met een stel enthousiast ravottende Beardies, gewoonweg heel simpel een maagkanteling teweeg brengen, die bij niet snel ingrijpen de dood ten gevolg kan hebben.

Als je kijkt naar de hele goedkope brok van de Aldi of de Profine Persbrok , die qua prijsklasse r.o dat van Proplan ligt dan is het testresultaat vrijwel gelijk.
Maar ze hebben in elk geval nog een voordeel dat ze gaan ontbinden door zuur en schommelingen en naar beneden zakken.
De beste uit mijn testje kwam dus Farmfood Persbrok.
Dat zo snel ontbindt tot poedervorm dat het net zo gemakkelijk als KVV/ vers vlees qua voedingsstoffen kan worden opgenomen in de darmen en dus een kortere verteringstijd heeft. Dat het zich meteen verspreid in het vocht is ook gunstig want zo blijft een maag overal even licht./zwaar, hoe je het bekijkt.

Iedereen mag van mij zelf beslissen welk voer hij geeft, daar is dit testje niet voor bedoeld, het hadden ook 4 andere merken kunnen zijn.
en ik spreek  dan ook geen voorkeur uit voor een brokken merk.

Dit testje is als toeval ontstaan,
maar ik dacht dat het wel leuk zou zijn om het eens met jullie te delen.

En je kunt natuurlijk altijd zelf thuis eens testen wat het brokje dat jij je hond geeft doet...

( en ik hoor  het testresultaat graag van je)