Posts tonen met het label at the beardie-inn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label at the beardie-inn. Alle posts tonen

maandag 14 november 2022

Steeds meer een beetje afscheid

Vandaag wilde je weer niet zo lopen op straat. Het liefst wil je nog het rondje rond de kerk. Dat is vertrouwd.

Van de week moest ik je al 2x tillend terug naar huis meenemen omdat je niet meer wist waar je was en met geen mogelijkheid verder durfde.

Je hoort alleen nog wat roedelgeblaf en ziet niks meer met je inmiddels witgrijze pupillen...dat maakt stimuleren best moeilijk. Eerder hielp een rukje aan de lijn geven om je uit je demente moment te krijgen en liep je weer gewoon verder mee met je blauwe beardievriendin. Het is ook de tijd van het jaar wel..donker, kou, het weer, synoniem met voor jou de tijd, waar je vroeger meer angst had dankzij het vuurwerk  dat werd afgestoken  Dat hoor je gelukkig niet meer. 

Ook thuis raak je soms even verward als een stoel anders staat dan verwacht..of struikel je over je zwarte vriend die toch echt al heel lang op die plek lag te slapen. Je gaat soms links waar alleen rechts mogelijk is. Ik zie je maatjes je soms in de goede richting dirigeren of op je wachten bij t trapje van de veranda richting tuin. En in t donker moet ik je geregeld, met zaklamp en op mijn sloffen ophalen. Zodra je me " ziet" loop je naast mijn benen mee naar het bekende.

Alhoewel je dankzij de stevige antibioticakuren deze zomer door je baarmoederontsteking heen bent gekomen, hebben de hormonen zijn aanslag gedaan.  In deze laatste  maand is je prachtige bruine vacht op je rug zo iel geworden dat je huid erdoorheen schijnt. De tranen springen in mijn ogen als t het zie en ik durf je warrige haren bijna niet meer te borstelen. Bang dat ik er nog meer uittrek.

Je eet mondjesmaat van je brokjes met vlees. De bak nog wel helemaal leeg als je het lekker vind ( zoals de vis uit blik, eigenlijk voor de katten bedoeld. ) Met een moppergrom houd je dan de piranjas op afstand..Maar als je geen zin hebt en na een paar hapjes naar de waterbak struint, staan de zwabberende stofzuigers hier al klaar voor de restjes.  Dus hebben we na de avondronde maar een extra voermomentje ingelast ( vind je blauwe vriendin ook niet erg) en krijg je nog een handje minifrolicjes. Bijna een nieuwe gewoonte inmiddels.

Je boterham smorgens gaat er wel nog met smaak in. Al moet ik je daarmee op de bank helpen zodat je hem met je pootjes goed kunt vasthouden. Je staat dan al met je voorpoten op de bank en na een of twee hupjes kijk je hulpvragend om je heen. Je weet dat ik je dan kom helpen..

Overdag slaap je veel en soms heel diep. Onverstoorbaar als er een kat op de leuning gaat liggen om je te inspecteren. En savonds kruip je naast mij op de bank. Nu het weer kouder wordt lekker met je ruggetje tegen me aan of met je hoofdje op mijn benen. 

Als dan rumour ontstaat bij de rest van de roedel omdat we ze willen uitlaten of als jullie eten wordt bereid, dan gaat die kop omhoog, laat je je voorzichtig van je plekje, meestal in de beige stoel, afglijden en probeert met nog onstabiele achterpoten blaffend en wel zo snel mogelijk erbij te komen.

Je blaf is bijna monotoon tegenwoordig zonder de nuances van vroeger. Al is ze nog altijd onmiskenbaar jou.

Ik zie wel dat je steeds ouder wordt, steeds iets meer afscheid lijkt te nemen van de wereld om je heen. En ik hoop dat je nog minimaal tot het einde van het jaar bij ons blijft. Zodat je ook nog met je nieuwe beardiebroertje kennis kan maken.

En hij met jou.

Mijn bruine beardiemeisje, dat al 15 jaar en bijna 3 maanden mijn leven deelt.

Zo dadelijk ga ik je boven halen. Je slaapt nog even uit. Ik aai je over je wangen zodat je weet dat ik het ben. En geef een klein trekje aan je riem zodat je opstaat. Op jouw tempo tot de gang. Dan til ik je op. Je moppert standaard maar vleit je dan tegen me aan. Beneden begint weer een nieuwe dag. 

Samen...

Nog wel...

#voorKeshia #ViviannelundBeardiesCassiopeia #attheBeardieInn





.

zaterdag 8 januari 2022

Echo in de nacht


 S’ nachts schrik  ik soms opeens wakker.

Mijn ogen zoeken je. In de donkere ruimte lijken jij en je blauwe beardinnetje op elkaar en soms pikt ze ook nog je mand in. Maar ik voel aan haar lijf dat jij het niet bent. Waar ben je?

Daar..je ligt, uitgestrekt, op de mat naast het bed. Mijn hart staat even stil…Ben je er nog?

Na die ene keer s’ ochtends, dat je even bijna weg was, je lijf deels verlamd, je blik op oneindig. Ben ik bang dat je me stiekem ontglipt. Dat ik net even te diep sliep, of er zelfs even niet ben..dat je dan naar je maatjes aan de andere zijde van de regenboogbrug gaat.

Zachtjes schuif ik op het bed richting jouw lijfje op de vloer en steek mijn hand uit. Als je slaapt wil ik niet dat je wakker schrikt. Maar ik moet weten of je nog bij me bent.

Voorzichtig reik ik met mijn hand zo dat ik je net op de overgang van je ribben naar je zachte buik kan aanraken. Je bruine haren kriebelen. Ik houd mijn eigen adem even in en voel.

Je lijf voelt warm maar de tijd lijkt even stil te staan, met jou erin. Dan gaat je borstkas op en neer en beweegt mijn hand mee met je ademhaling.

Ik zucht en kruip opgelucht weer stilletjes terug tussen de dekens en sluit met een gerust hart weer mijn ogen. Slaap lekker lieve bruine muizemeis. Als straks onze wekker gaat lig je vast weer in je mand naast me. Misschien blijf je, even mopperend, nog wel even verder dutten tot ook baasje op staat. Misschien doe je slaperig je hoofd omhoog en klauter je wat onhandig met je oude lijf de mand uit. Om met mij en je blauwe vriendin mee naar beneden te gaan en aan een nieuwe dag samen te beginnen.

 

#voorKeshia #ViviannelundBeardiesCassiopeia #AtthebeardieInn

Echo in de nacht ©️Elizabeth van Mulken-Keur 2022

maandag 9 maart 2020

Dobby What a View of Happy Tale 14072005-09032020

Dobby,

Ik kan niet anders
Maar ik wil het niet

Ze wachten al op je
aan de andere kant van de brug
Chico
je oudoom Misty
Nelson
en zelfs de nijntjes zijn erbij
Ze hebben je al een stukje trap gereserveerd
zodat je weer
op je favouriete plekje kan liggen
De hordes en tunnels staan al klaar
de balletjes, een speeltouw
oh, en zomers gaan ze naar de zee
lekker rennen op het zand
duiken in de lagen schuim
En wandelen...
kilometers
zonder nog een centje pijn
Ze hebben me beloofd
dat ze op je zullen passen
dat jullie samen blijven
Mijn bruine Beardiebear
we zullen je hier zo gaan missen
Dank je
dat je 14 jaar en 8 maanden een maatje was
voor je eigenwijsheid
het plezier samen
en je oneindige liefde
Voor altijd 'n plekje in mijn hart
We zijn bij je
Ga nu maar
Ik zeg geen vaarwel...
maar tot ziens!
Dag mijn lieve Dobbedoos 
©EvMK – Afscheid nemen doe ik niet 09032020
*Dobby is 09-03-2020 in bijzijn van dochterlief en mezelf om 13.54 uur rustig over de regenboogbrug gegaan*

woensdag 10 augustus 2016

KVV, hoezo?

In juni 2013 schreef ik hier een blogcolumn over hondenvoeding;
http://levenmetbeardedcollies.blogspot.nl/2013/06/hond-gewicht-gezondheid-en-voeding.html

Gek genoeg werd ik er van de week aan herinnerd door iemand die dit blog had gelezen en me belde om wat advies.
Juist op het moment dat ik zelf al een tijdje liep te hannesen met de juiste oplossing voor onze jongste Bearded Collie reu, die in mijn ogen veel te mager is
en daardoor ook slechter door zijn vachtwissel ( van pup naar volwassenheid) lijkt te komen.

Met net een jaar- anderhalf jaar  oud werd hij 3 x achtereen geconfronteerd met loopse meiden in huis.
Ze leken wel te hebben afgesproken dat ze het na elkaar en niet tegelijkertijd moesten worden.
En net als de rust is wedergekeerd, besloot ook nog een logeetje haar vrouwelijkheid aan te wenden.
Kan gebeuren. Maar ons manneke kon het net even niet gebruiken.

Maar ernaast was er ook  nog de kwestie van zijn slechte stoelgang. Brok = regelmatig diarree, Brok afgewisseld met KVV= regelmatig diarree. En dat terwijl de andere vier ongeacht brok of combi nergens problemen mee hadden...
Dus besloten we om hem over te zetten op KVV.
Wel een complete  versie want zoals ik ook in mijn andere blog schreef, ik zie mezelf niet met kippenekjes vlees en botten zelf BARF samenstellen.

Inmiddels zijn we al een paar weken met alleen met KVV aan de gang.

Onze drie beardie dames lieten echter eensgezind weten dat ze het niet eens waren met het feit dat zij met brokken ( en maar een lepel vlees) werden opgescheept.
En we vonden zelf dat onze elfjarige beardie man steeds meer slechts een seniorenportie brokken naar binnen werkte wat nooit voldoende kon zijn.
Dus dan maar allemaal aan de KVV!
Nou Je kunt ze geen groter plezier doen!
 Ze eten met smaak, likken de bakken na, drinken minder en alle drollen kunnen bij wijze van spreken samen in 1 kakzakje.

Tja alleen dan is het niet zo handig dat je in Midden-Limburg woont want behalve de standaard supermarkt/dierenwinkel KVV soorten ( Rodi, Renske,Prins, Duck, Smuldier) is hier weinig op het eerste gezicht te krijgen.
Of je moet online via de merken zelf op zoek gaan naar verdeel/verkooppunten of online bestellen. Waarbij het laatste niet zo praktisch is vanwege de grote hoeveelheid diepvriesruimte die je nodig hebt en het meteen opgescheept zitten met 10 rollen/pakken van dezelfde vlees(mix)soort, en het eerste niet omdat het natuurlijk een stuk duurder is (gemiddeld +20% p/ hoeveelheid ) en je dan zelf de halve provincie af moet rijden voor verschillende merken.
Maar nu vinden ze ook het ene smaakje niet zo lekker als het andere, En is het ene merk qua samenstelling, benodigde hoeveelheid ( en ook qua ontlasting) het andere niet.
Dus zijn we nu een beetje aan het uitproberen wat het beste in de smaak ligt en dan niet alleen bij de Beardies zelf maar ook met verwerken ervan (ontdooien,uit de verpakking halen, portioneren) en, gewoon eerlijk, ook de kosten voor het baasje.

Na advies van een paar bevriende KVV gebruikers over merken en dagporties ( dank jullie wel voor alle info!), hebben we besloten uit te gaan van onze Beardies zelf.
Zo vinden ze Rodi en Prins niks ( en wij ook niet als we ze weer mogen douchen... ),  vinden ze Tammenga wel lekker maar soms te grof gemalen, waarbij vooral onze oudste dame dan met lange tanden staat te herkauwen.
En Smuldier pens of vlees compleet is al op voor het de bodem van de bak bereikt heeft ( Misschien is het vanwege de toegevoegde calcium niet het gezondste maar de ontlasting is t netste).
Om maar een paar van de soorten te noemen. Maar we gaan nog een merk uitproberen dat ons is aangeraden....

Alhoewel er geregeld gezegd wordt dat je de hond rustig elke dag op dezelfde vleessoort complete KVV kunt zetten, blijf ik erbij dat we zelf ook niet elke dag hetzelfde zouden willen eten.
Dus ons kennende, zal er straks een maandmenu samengesteld gaan worden bestaande uit  een basis KVV en een paar merken/smaken ernaast voor deze variatie.
Niks tegen de Brok, maar voorlopig gaat er hier KVV gegeven worden.

Ze zeggen wel eens dat jezelf je beste raadgever bent... alleen had ik er een telefoontje van een vreemde voor nodig om nog eens mijn vroegere blogcolumn te herlezen en mijn eigen raad op te volgen.
Wie weet helpt het lezen ervan ook jou als hondenbaasje.....


















vrijdag 30 oktober 2015

Pootje?

Even grabbelen in de pot voor een handje vol Frolicjes... en vanuit alle hoeken komen ze aan.
Dobby en Keshia van hun stek op de trap, Sirius van achter de blauwe bank, Sogno uit haar hoekje in de badkamer, Nienke vanachter de bruine bank in de tv-hoek, en zelfs logeetjes Lara en Bono weten me direct te vinden.
Je ziet aan de kuifjes op hun hoofd dat ze hun oren gespitst hebben..wat zal het commando worden?

En op "Zit" sta ik midden in de kamer met vier zwarte, in allerlei greyfactoren, een donkerbruine, een lichtbruine en een blauwe beardie.
Allemaal keurig zittend met kwispelstaartjes in een cirkel binnen mijn zichtsveld om me heen.

Sommige hebben hun blik vast gericht op mijn gezicht. Andere proberen binnen de blackbox methode te achterhalen wat het is dat ze moeten doen voor een lekkertje.
En dat kan van alles zijn; high five, staan, af, kom voet...

Maar zou ik nu"pootje"vragen in het algemeen. Dan is de rest van het stel al zo dicht mogelijk bij me aan het zwaaien met het zijne of hare, wanneer ik bij de eerste een pootje aanneem en een lekkertje geef.Strevend om de volgende te zijn in de rij.
Dus zeg ik een naam vooraf en benader alleen diegene. Je ziet ze gewoon denken..oh..en ik dan? Maar ook de "smile"op hun gezichtjes van triomf als zij de volgende zijn die genoemd wordt. En dat is steeds wisselend.

Pootje laten geven vind ik zo leuk. De stoere binken die hun stevige knuisten in mijn hand leggen, bijna smijten. De blauwe dame die het altijd zo subtiel doet door haar poot naar voren toe in je hand te schuiven, de grote oude bruine bear die zijn poot extra lang in jouw hand laat liggen en je er bij blijft aankijken ( want wie weet krijg je dan wel twee koekjes), logeetje Lara, die haar votje naar voren schuift om zo netjes mogelijk haar pootje aan te bieden en dan de jongste en de oudste dame in het gezelschap...

Als ze in het donker bij me zouden zitten en ik niet zou kunnen zien wie de donkerbruine Keshia en wie de zwarte Sogno is..dan zouden ze me met pootje geven ook echt voor de gek kunnen houden.
Dezelfde elegante manier van geven, echt meisjesachtig, het zelfde gevormde slanke "handje"in de palm van mijn hand. En allebei met prachtige bruine ogen die je vragend aankijken om vervolgens superbeschaafd het frolicje op te smikkelen.

Ik heb er in elk geval graag nog een extra frolicje voor over om het ritueel nog eens te herhalen en nog een keertje van die kleine intense momentjes te genieten.
En de beardies..die vinden dat helemaal niet erg hoor!

maandag 14 september 2015

Hond en sport

Sporten met je hond. Met je Beardie ( en andere honden natuurlijk ook) kun je een heleboel hondse sporten doen. Veel honden vinden het heerlijk om samen met de baas te gaan joggen of aan de fiets mee te lopen, naast de dagelijkse wandelroutes natuurlijk. Zelf kende ik vroeger een aardig gespierde hond, die elke dag, ongeacht het weer, samen met de baas ging zwemmen in openbaar water.
Maar het scala aan hondse sporten die je kunt beoefenen via een hondenvereniging of hondenschool is de laatste tien jaar flink in variatie toegenomen. Kon je vroeger vooral terecht voor gehoorzaamheid of behendigheid en bij de politiehondenvereniging voor pakwerk/IPO.Tegenwoordig is de keuze enorm.
Of je hond nu jong of ouder is, welk ras hij/zij ook is, of je hond bepaalde activiteiten niet mag doen omdat ie bijvoorbeeld ED/HD heeft, jijzelf net zo effectief wilt trainen als de hond rennen moet, of je recreatief of competitief bezig wilt zijn, er is altijd wel een sport mogelijk die zowel bij je hond als bij jou als zijn baasje past.
Gehoorzaamheid vind je in allerlei gradaties van Elementaire Gehoorzaamheidslessen tot Obedience, voor honden van puppyleeftijd die het commando zit aangeleerd krijgen tot zij die een extra uitdaging in wedstrijd verband niet uit de weg gaan.
Voor zij die er echt op uit willen gaan met de hond zijn er tegenwoordig sporten als Canicross en Steppen. Bij canicross zit de hond door middel van een speciale lijn aan de baas vast en legt samen met hem al hardlopend zo snel mogelijk een parcours af ( door onregelmatig/ bosrijk gebied).
Steppen met je hond is als je dat zelf wilt gaan doen misschien een dure sport. Een Dogstep kost gauw een paar honderd euro. Maar het is ook een sport die je vrijwel overal kunt uitvoeren nadat je de hond hebt aangeleerd hoe hij naast de step mee moet gaan. Er worden door diverse scholen inmiddels workshops gegeven waarbij je aanleert hoe je dit doet. Voor je eigen conditie zijn deze sporten natuurlijk ook helemaal niet slecht ;)
Je kunt ook gaan trainen voor de UV-proef, een Uithoudingsvermogen proef waarbij de hond, na gedegen training!, 20 kilometer lopen op een snelheid van 12-15 km/u naast de fiets moet afleggen en erna nog een gehoorzaamheidsparcours aflegt. Tijdens de pauzes in de proef word de hond lichamelijk gecontroleerd op voetzolen en vermoeidheid. Het behalen van de proef laat de werkwil en uithoudingsvermogen van de hond zien.
Waterwerk is een sport die veel beoefent wordt door honden die vroeger ten doel hadden hun bazen te helpen bij visserij activiteiten ( vb newfoundlander). Het bewegen in het water zorgt voor een sterke bespiering. De honden moeten in het water een boot en een pop ( drenkeling) leren ophalen en een dummy naar de baas brengen. Ze kunnen opgaan voor diverse diploma's ( brevetten) en jaarlijks meedoen aan een watertrial.
Dan heb je behendigheid ofwel Agility, een competitieve sport, waarbij de uitdaging ligt in het zo netjes mogelijk nemen van hindernissen als hordes, walk-overs en tunnels, volgens een meestal vastgesteld parcours in een zo kort mogelijke tijd. En waarbij jij als handler meerent naast de hond die het parcours aflegt. Een sport waarbij een gedegen opbouw nodig is om de hindernissen aan te leren en blessures te voorkomen. Geschikt voor rassen die niet te zwaar gebouwd zijn en vooral al zijn uitgegroeid vanwege de belastingen op achter- en voorhand. Rasgroep 1, collies en herdershonden zijn veel vertegenwoordig in deze sport.
Er zijn verschillende afgeleide sporten van agility die meer geschikt zijn voor honden die blessuregevoelig zijn, waarbij naast een deel behendigheid ook een deel
gehoorzaamheid wordt aangeboden. Agidience ( Agility-Obedience) bijvoorbeeld. Of Rally-O waarbij de hond met de handler samen een parcours volgt waarbij via bordjes aanwijzigingen worden gegeven voor de uit te voeren opdracht, zo moet de hond bijvoorbeeld bij een pion gaan liggen of moet een kom hier uitgevoerd, terwijl elders een aantal hordes genomen moet worden.
De nieuwe sport Hoopers is een vorm van behendigheid met vrij minimale belasting voor hond en handler, en daardoor ook zeer geschikt voor een baas die zelf moeilijk ter been is. Het variabele parcours bestaat uit hoopers ( bogen waar de hond onderdoor moet gaan), Tonnen ( er om heen) en tunnels ( er door heen) en wordt samen met de baas doorlopen.
Voor honden die dol zijn op het vangen van een bal of frisbee is flyball of Dogfrisbee waarschijnlijk de sport waarin baas en hond hun passie kwijt kunnen. Ook voor deze sporten geldt dat het goed moet worden opgebouwd en de hond een bepaalde leeftijd en bouw moet hebben waarbij blessures voorkomen kunnen worden.
Bij Flyball is het de bedoeling dat de hond, aangestuurd door zijn baas, een aantal hordes neemt om vervolgens met zijn poot een apparaat te openen waaruit een bal opkomt, die hij opvangt en via de hordes terug naar zijn baas neemt. Iedereen heeft vast wel eens mensen op het strand zien frisbeƫen. De een gooit, de ander vangt. Bij Dogfrisbee heet deze variatie Toss&Fetch. Er bestaat ook nog de freestyle variant waarin de hond continue in beweging blijft met de ene na de andere frisbee en waarbij handler en hond samenwerken om door middel van trucs en sprongen( tegen/op de baas bijvoorbeeld)een zo mooi mogelijk schouwspel er van te maken.
Ook een sport waarbij uiterste precisie goed denkwerk vanuit de hond en teamwork met de baas vereist en dan een mooie muzikale show oplevert is Doggy Dance. Op you tube kun je er prachtige shows van terugvinden die het bekijken absoluut waard zijn.
Het beoefenen van denk en balans sporten is tegenwoordig ook een sport, die voor zij die het standaard trainveldje voorbij zijn, een nieuwe passie aanbiedt. Je werkt nauw samen met je hond wat de band ten goede komt. Ook wordt er veel denkwerk van de hond gevraagd die naast lichamelijk ook geestelijk lekker moe wordt.
Bij Balanssporten wordt veel coƶrdinatie gevraagd. De hond leert zijn spieren optimaal gebruiken zonder deze extreem te belasten door ondermeer het aanraken van targets en het balanceren op ballen of andere attributen. Het heeft vaak een geruststellende werking op de hond waardoor het goed gebruikt kan worden om een hyperactieve hond tot rust te brengen.
Denksport kan zowel kleinschalig als groter worden ingezet. Het maakt lekker ( geestelijk) moe en biedt voldoening voor de hond. De hond moet nadenken over hoe hij zijn doel kan bereiken en maakt veel gebruik van zijn neus. Of het nu het zoeken naar koekjes in een ballenbak of snuffelmat, het gebruik maken van een hondenpuzzel of een echte speurtraining betreft waarbij de hond een spoor moet volgen naar een atrribuut of "wild".
Speurwerk is ( geestelijk) vermoeiender voor de hond zelf dan jachttraining, omdat hij/zij intensiever met zijn neus aan de gang gaat om sporen te volgen. Bij jachttraining maakt hij meer gebruik van zijn appporteerkwaliteiten en kan hij naast speuren ook zijn ei kwijt in apporteren en revierwerk over grotere afstanden. Mits apporteren ( terugbrengen van een attribuut) in zijn/ haar bloed zit, zijn zowel speurwerk als jachttraining als sport geschikt voor veel hondenrassen. Al zal de echte jachttraining toch vooral worden beoefend door zij die een jachthond of retriever bezitten.
Voor de hoeders/ herdersrassen zijn er ook mogelijkheden tot het volgen van schapendrijven.In Nederland helaas vooral voor de Border Collie. Vooraf wordt met een aanlegtest bepaald of de hond in kwestie nog beschikt over de genetische aanleg ertoe. De Belgische Bearded Collie organiseert gelukkig inmiddels al weer een paar jaar in het voorjaar een aanlegtest speciaal voor dit ras. In Hasselt bestaat er ook de mogelijkheid om lessen in het schapendrijven te volgen. Hopenlijk volgen er ook verenigingen en leslokaties in Nederland voor mijn ras.

Zelf beoefen ik sinds deze zomer met mijn Bearded Collie Nienke Treibball. Hoewel vaak wordt gedacht dat het een afgeleide vorm is van schapendrijven maar het is een compleet andere sport. In Duitsland ontdekt door Jan Nijboer en zo in Nederland terecht gekomen. Het is een weinig belastende sport, waarbij de hond met de handler samenwerkt, om afhankelijk van het leerniveau tot max 8 ballen ( Bearded Collie doorsnede 65cm), vanuit een driehoek ( 4-3-1, zoals bij poolbiljart), op aanwijzigingen de ballen de goal in probeert te werken binnen een bepaalde tijd ( 10 min/ 8 ballen). en maakt er gebruik van de hand/stem/fluitcommando's away, comebye, stop, push en vooruit.En elke les start met een gedegen warming-up om blessures te voorkomen. Het is een intensieve sport die veel denkwerk vanuit de hond zelf vraagt en daardoor zelfs in de eerste lesfase best vermoeiend.
Met zo'n variatie aan hondse sporten moet een getrainde, slank en dus gezonde hond en een super baas-hond team toch niet zo moeilijk meer zijn!

Ik hoop dan ook dat mijn blog je zal inspireren om in je eigen omgeving op zoek te gaan naar een hondenschool of vereniging waar je de sport van je keuze de komende jaren met je hond kunt gaan beoefenen. Ik wens je alvast heel veel plezier toe!