Al een tijdje geleden dat ik een Blog schreef, MAAR ik ben er nog...
Soms ga je zo op in alles om je heen dat je automatisch afstand neemt van dingen, om er kort erna alweer spijt van te hebben dat je ze niet hebt gedaan. Zoals het bijhouden van mijn Blog.
Ik geef meteen toe dat het nieuwe Social Media,lees Facebook, me heeft opgeslokt vanwege het gemak, waarmee je contact kunt houden met anderen en vooral de feedback die je krijgt op je eigen berichtjes. Of het simpele genieten van al die foto's uit andere delen van ons land en ver daarbuiten, zoals pas geleden met alle sneeuw tafereeltjes.
De ideale ontmoetingsplaats voor mensen die van hetzelfde houden of juist een discussie willen voeren over een onderwerp wat ze bezig houdt. Om kennissen uit heden en verleden te verenigen. Waar je niet wordt afgerekend op je uiterlijk, je huidige woonplek, je baan of je voorkeuren.
Mensen die je waarschijnlijk niet of misschien alleen per toeval zou hebben ontmoet in Real Life.
En zelfs dan, waar het tijden zou duren, voor je misschien het lef zou hebben opgebouwd om iets te vragen, steun te zoeken bij verdriet of in discussie te gaan over iets dat je dwars zit.
Gisteren toen koningin Beatrix aankondigde na 33 jaar afstand te doen van de troon voor haar zoon W.A. en de beelden teruggingen naar toen zij koningin Juliana opvolgde, zat ik me bedenken hoe de wereld om ons heen verandert is sinds mijn 12e jaar in 1980.Voor mij en velen zal dit de tweede keer zijn dat we meemaken dat er een Troonswissel is. Bijzonder dat ook, maar terwijl ik dit schrijf, voel ik me ineens zóoooo oud!
De jaren tachtig staan ineens zo op mijn netvlies ingegraveerd. Mijn middelbare schooltijd, de meegelopen protesten tegen kernwapens op het Malieveld, de eerste “huge”home computers en kabeltv. De eerste keer dat ik mocht stemmen en daarmee tegen m'n pa's stemadvies inging. Wereldnieuws hoorde je alleen én beperkt via de NOS.
De film Starwars waardoor ik als “Trekkie” lijnrecht tegenover mijn jongste broertje kwam te staan. Het disco tijdperk met Madonna, Prince maar ook U2, Doe Maar.
Het eerste Zinloos Geweld, (denk even aan het liedje van Frank Boeijen) en naar de disco gaan tussen pakweg 20.00-02.00 uur.
De teenagers van nu lachen je vooral uit als je ze dat laatste vertelt...uitgaan begint pas tegen “sluitingstijd”.
Al geeft het wel leuke discussies wanneer je de tekst al meezingt van de “allernieuwste” song van hun favoriete zangeres. Of zegt dat je een mode gadget als een hoofdtelefoon voor hun MP4 of tablet vroeger ook hebt gehad... en dat ook jij vroeger ook een “skinny”jeans droeg..
Kun je je voorstellen hoe iemand 30 jaar geleden zou hebben gereageerd als je het over Android zou hebben gehad of Wifi? Een Android,een buitenaards wezentje uit een SF-film? Wifi als in Wirwar van Fibers?
Maar ja,zo voel ik me nu af en toe hoor, als zoonlief met “termen” begint te schermen, afkomstig van zijn PS3 oorlogsactiviteiten of als er een sms-je binnenkomt van dochter met afkortingen die (helaas voor mij) nog steeds niet zijn opgenomen in de Dikke van Dalen.
Teruggaan naar de tijd van toen? Er zijn critici die vinden dat Social Media zoals Facebook de bakermat zijn van verderf. Dat technologie en de uitstrekkende kennis die wij opdoen via het Internet zaken in de hand werken zoals de Economische Crisis.
Tja, vroeger vielen dingen je soms letterlijk rauw op je dak en had je dingen maar te accepteren omdat het zo hoorde volgens de mensen in je omgeving. Je wist niet beter!
Alhoewel de mode soms teruggrijpt op de tijd van toen en dingen zich onbewust of bewust weleens herhalen, zijn alle veranderingen van de laatste decennia ook een stukje vrijheid geworden.
De wereld is letterlijk een stuk dichterbij dan ooit. En mij bevalt dat wel!
dinsdag 29 januari 2013
woensdag 22 augustus 2012
Déja vu
Afgelopen week werd het weer eens tijd om de voorraad hondenvoer aan te vullen. Op weg dus naar mijn adresje in Maaseik, net over de grens in België.
Vooral geliefd bij duivenhouders uit alle windstreken, wat regelmatig resulteert in een lange rij voor de kassa, en dus niet geschikt voor zij die thuishoren in de categorie "klagers" bij de Aldi. Er is namelijk altijd tijd voor advies, een praatje of het exact berekenen van een benodigde hoeveelheid.
Met maar 15 kilo hondenvoer voel je je wel vaak nietig tussen karladingen vol met duivenvoer..het zij dat het wel regelmatig resulteert in een kreet tegen degene achter de kassa ;" daon dat maedje efkes eerjst ".
Uiteraard hoor je mij dan niet klagen...een simpel dankjewel is snel gezegd.
Dus op weg langs Illikhoven, het gehuchtje waar we geregeld op zondag een heerlijk "Nostalgisch" ijsje gaan eten, tot bij de bocht in de weg waar het dijkpad de doorgaande weg kruist....
Hier gebeurde het de vorige keer, manlief en ik op weg naar mijn ouders, vol op de rem voor een auto die midden op de weg stilstaat. Manlief begint al vloekend aan een inhaalmanoeuvre tot ik in het veld ernaast een meute paarden zie staan, die helemaal niet thuishoren in een knollenveld.We zetten ook onze auto aan de kant van de weg met de alarmlichten aan. De man in de plots gestopte auto hangt al aan de lijn met 112 om de situatie uit te leggen.
Alsof de, inmiddels getelde, acht paarden in het veld daar weet van krijgen pakken ze zich twee na twee op en met een kleinere zwartbruine en een witte ( schimmel denk ik) paard als voorgangers beginnen ze op het fietspad richting de rotonde Roosteren-Maaseik-A2 te stormen.
Instinctief springen we in de auto en rijden achter de paarden aan om in elk geval een poging te wagen de paarden en automobilisten te behoeden voor ongelukken op die rotonde. Ze rennen zo snel dat we grote moeite hebben ze bij te houden, laat staan dat inhalen een optie is. Plots zie ik dat de voorste twee paarden van het fietspad afwijken naar links en door snel te remmen kunnen we een botsing met onze auto voorkomen.
Er zit niets anders op dan ze te laten gaan in de hoop dat ze zich begeven naar het weiland dat links van de weg achter de carwash-uitrit van het tankstation ligt.
Helaas was die hoop meteen vergeefs.. Ze besluiten tot stilstand te komen op de betegeling achter de gebouwen.
We zetten de auto met alarmlichten op de weg. Manlief gaat lopend richting de paarden, die zich ondertussen steeds dichter naar het gebouw begeven.
De man die 112 belde, rijdt zijn auto via de rotonde op het terrein van het tankstation en blokkeert zelf aldaar de entree van de carwash en chartert een kleine vrachtwagen om de doorgang tussen de gebouwen te blokkeren om zo te voorkomen dat de paarden via het tankstation plots de gevaarlijke kruising op rennen.
Er blijkt echter geen mogelijkheid voor de mannen te zijn om omstuimige paarden naar een veiligere plek te begeleiden daar geen enkel paard ook maar een halster draagt, dus proberen ze ze maar in elk geval bij elkaar te houden.
Met de hulp van een dorpsgenote, die vanaf richting Maaseik aan kwam gereden en manlief herkende, en die op de tegenliggende weghelft de auto met alarmlichten zet, proberen wij dames het passerende verkeer tot langzaam rijden te manen, want we weten niet of de paarden zich toch weer plots zullen oppakken om wederom er vandoor te gaan.
Veel automobilisten doen dat uit instinct of na een korte vraag waarom; op die enkeling na die schijt heeft aan dieren, zoals een motorrijder die bewust met nog meer motorbombarie verder rijdt ( tja dat staaft alleen mijn mening over..).
Ik bel nogmaals 112. ja ze hadden een melding in Maastricht gekregen maar wisten niet precies waar het was.. na de nodige uitleg zouden ze zo spoedig mogelijk komen.
Vanuit de richting Illikhoven zien we dan twee meiden op paarden arriveren... helaas kunnen zij zonder extra materiaal ook niet veel bereiken met de paarden. Wachten is op de baas van de manege, 2 kilometer verderop, die kort daarop arriveert. Het duurt nog zeker zo'n 20 minuten voordat alle paarden, enigszins tot rust gemaand zijn, aangelijnd mee kunnen gevoerd terug naar de manege, tussen de auto's door overstekend, via het fietspad langs de weg.
De zwart-bruine voorganger, die een jonge hengst blijkt te zijn, is de boosdoener.
Hij heeft het hek van de manegeweide vernield en de anderen meegelokt. Ook aan de halster laat hij zich niet gewillig terugvoeren naar zijn "gevangenschap". De meiden op de paarden hebben er hun handen letterlijk aan vol.
Als de baas van de manege met twee bruine paarden aan de hand de weg oversteekt, vertelt hij dat een van de twee merries die hij vastheeft ook nog hoogzwanger is.
Nadat alle paarden en begeleiders zijn overgestoken naar het fietspad wacht ons nog even het verkeer op gang helpen voor we ook zelf in de auto kunnen stappen en onze weg vervolgen.
Op de rotonde komt net een politie-auto met twee agenten aanrijden van rechts. We gebaren hen ons even te volgen naar de ventweg bij Roosteren. Dat doen ze enigszins verbaasd. We stellen ze op de hoogte van het gebeuren met de paarden en dat ze allemaal veilig op weg terug zijn naar de manege.
Tja niet alleen kwam de politie pas na een half uur opdagen, we vroegen ons ook wel af wat twee agenten hadden willen uitrichten met die acht losgebroken paarden...
Gelukkig is het goed afgelopen maar ik moet er niet aandenken wat er had kunnen gebeuren!
Al met al kwamen we stuk later dan gepland aan bij mijn ouders, maar aan gespreksstof hadden we natuurlijk niets te kort.
Vooral geliefd bij duivenhouders uit alle windstreken, wat regelmatig resulteert in een lange rij voor de kassa, en dus niet geschikt voor zij die thuishoren in de categorie "klagers" bij de Aldi. Er is namelijk altijd tijd voor advies, een praatje of het exact berekenen van een benodigde hoeveelheid.
Met maar 15 kilo hondenvoer voel je je wel vaak nietig tussen karladingen vol met duivenvoer..het zij dat het wel regelmatig resulteert in een kreet tegen degene achter de kassa ;" daon dat maedje efkes eerjst ".
Uiteraard hoor je mij dan niet klagen...een simpel dankjewel is snel gezegd.
Dus op weg langs Illikhoven, het gehuchtje waar we geregeld op zondag een heerlijk "Nostalgisch" ijsje gaan eten, tot bij de bocht in de weg waar het dijkpad de doorgaande weg kruist....
Hier gebeurde het de vorige keer, manlief en ik op weg naar mijn ouders, vol op de rem voor een auto die midden op de weg stilstaat. Manlief begint al vloekend aan een inhaalmanoeuvre tot ik in het veld ernaast een meute paarden zie staan, die helemaal niet thuishoren in een knollenveld.We zetten ook onze auto aan de kant van de weg met de alarmlichten aan. De man in de plots gestopte auto hangt al aan de lijn met 112 om de situatie uit te leggen.
Alsof de, inmiddels getelde, acht paarden in het veld daar weet van krijgen pakken ze zich twee na twee op en met een kleinere zwartbruine en een witte ( schimmel denk ik) paard als voorgangers beginnen ze op het fietspad richting de rotonde Roosteren-Maaseik-A2 te stormen.
Instinctief springen we in de auto en rijden achter de paarden aan om in elk geval een poging te wagen de paarden en automobilisten te behoeden voor ongelukken op die rotonde. Ze rennen zo snel dat we grote moeite hebben ze bij te houden, laat staan dat inhalen een optie is. Plots zie ik dat de voorste twee paarden van het fietspad afwijken naar links en door snel te remmen kunnen we een botsing met onze auto voorkomen.
Er zit niets anders op dan ze te laten gaan in de hoop dat ze zich begeven naar het weiland dat links van de weg achter de carwash-uitrit van het tankstation ligt.
Helaas was die hoop meteen vergeefs.. Ze besluiten tot stilstand te komen op de betegeling achter de gebouwen.
We zetten de auto met alarmlichten op de weg. Manlief gaat lopend richting de paarden, die zich ondertussen steeds dichter naar het gebouw begeven.
De man die 112 belde, rijdt zijn auto via de rotonde op het terrein van het tankstation en blokkeert zelf aldaar de entree van de carwash en chartert een kleine vrachtwagen om de doorgang tussen de gebouwen te blokkeren om zo te voorkomen dat de paarden via het tankstation plots de gevaarlijke kruising op rennen.
Er blijkt echter geen mogelijkheid voor de mannen te zijn om omstuimige paarden naar een veiligere plek te begeleiden daar geen enkel paard ook maar een halster draagt, dus proberen ze ze maar in elk geval bij elkaar te houden.
Met de hulp van een dorpsgenote, die vanaf richting Maaseik aan kwam gereden en manlief herkende, en die op de tegenliggende weghelft de auto met alarmlichten zet, proberen wij dames het passerende verkeer tot langzaam rijden te manen, want we weten niet of de paarden zich toch weer plots zullen oppakken om wederom er vandoor te gaan.
Veel automobilisten doen dat uit instinct of na een korte vraag waarom; op die enkeling na die schijt heeft aan dieren, zoals een motorrijder die bewust met nog meer motorbombarie verder rijdt ( tja dat staaft alleen mijn mening over..).
Ik bel nogmaals 112. ja ze hadden een melding in Maastricht gekregen maar wisten niet precies waar het was.. na de nodige uitleg zouden ze zo spoedig mogelijk komen.
Vanuit de richting Illikhoven zien we dan twee meiden op paarden arriveren... helaas kunnen zij zonder extra materiaal ook niet veel bereiken met de paarden. Wachten is op de baas van de manege, 2 kilometer verderop, die kort daarop arriveert. Het duurt nog zeker zo'n 20 minuten voordat alle paarden, enigszins tot rust gemaand zijn, aangelijnd mee kunnen gevoerd terug naar de manege, tussen de auto's door overstekend, via het fietspad langs de weg.
De zwart-bruine voorganger, die een jonge hengst blijkt te zijn, is de boosdoener.
Hij heeft het hek van de manegeweide vernield en de anderen meegelokt. Ook aan de halster laat hij zich niet gewillig terugvoeren naar zijn "gevangenschap". De meiden op de paarden hebben er hun handen letterlijk aan vol.
Als de baas van de manege met twee bruine paarden aan de hand de weg oversteekt, vertelt hij dat een van de twee merries die hij vastheeft ook nog hoogzwanger is.
Nadat alle paarden en begeleiders zijn overgestoken naar het fietspad wacht ons nog even het verkeer op gang helpen voor we ook zelf in de auto kunnen stappen en onze weg vervolgen.
Op de rotonde komt net een politie-auto met twee agenten aanrijden van rechts. We gebaren hen ons even te volgen naar de ventweg bij Roosteren. Dat doen ze enigszins verbaasd. We stellen ze op de hoogte van het gebeuren met de paarden en dat ze allemaal veilig op weg terug zijn naar de manege.
Tja niet alleen kwam de politie pas na een half uur opdagen, we vroegen ons ook wel af wat twee agenten hadden willen uitrichten met die acht losgebroken paarden...
Gelukkig is het goed afgelopen maar ik moet er niet aandenken wat er had kunnen gebeuren!
Al met al kwamen we stuk later dan gepland aan bij mijn ouders, maar aan gespreksstof hadden we natuurlijk niets te kort.
vrijdag 10 augustus 2012
Operatie Startrek
Na een paar dagen "quarantaine" werd het tijd om de kooien van Seven en Spock te verschonen. Meteen het besluit genomen om te kijken of Seven bij Spock in de kooi wil wonen. Door de tralies heen bleken de twee al een vertrouwelijke band te hebben opgebouwd. Spock voedt haar door de spijltjes heen en s'avonds zaten ze beiden in hun eigen kooi op de stokken van gelijke hoogte "tegen elkaar" aan te slapen.
Eerst moest Spock's kooi schoon en erna een beetje aangepast aan een comfortabel huisje voor Samen. De extra set voederbakjes ook bevestigd en gevuld. Een oudere stok vervangen en de rest, met Spock gewoon nog in de kooi, wat verplaatst zodat ze meer fladderruimte hebben.
Tja en toen moest het vangen van Seven gaan gebeuren. Omdat ik nog steeds niet weet of ze zou bijten maar een zachte handschoen aangetrokken en daarmee de kooi in. Uiteraard alle ramen, deuren en gordijnen gesloten zodat wanneer ze toch zou ontsnappen ze niet weg of tegen het raam kon vliegen.
Na flink wat wild gefladder ging ze, iets rustiger, op de bodem van de kooi zitten en kon ik haar zachtjes vastpakken.Spock blies vanuit zijn kooi woest tegen me. Eenmaal in mijn hand liet ze zich gewillig door het deurtje van Spock's huis zetten waar ze direct naar de nok van de kooi vloog. Spock schetterde en zij schetterde terug. Even ging Spock zenuwachtig zitten krabben aan zijn hoofd, zoals hij ook wel eens in Freddy's buurt deed maar als hij links ging ging Seven ook links en klom hij omlaag dan volgde ze hem.
Toen ze besloot eens te landen op "zijn" schommel werd het even hel in de tent. Hij schreeuwde zo hard op zijn agapornisch dat de valkjes vanuit het andere deel van de woonkamer zich er ook mee gingen bemoeien.
Seven, echter, trok zich niets aan van zijn woest geschreeuw en ging op haar gemakje op de kop hangen aan zijn schommel om vervolgens via de touwstok eronder weer naast hem te gaan zitten.
In spanning keek ik toe, zou Spock toe laten dat Seven uit zijn voerbak zou eten en andersom. Maar al snel werd duidelijk dat eten geen probleem was. Er werd gegeten uit een "eigen" bakje en daarna gemoedelijk gedeeld.
Erna nam Seven een duik in de waterbad om er als prehistorische karakitus vervolgens uit te zien. Zoon, die met vriend, even een kijkje kwam nemen, schrok want het rode vachtje van Seven leek door al dat water wel bloedrood.
Voor het eerst sinds we Spock bij ons hebben wonen zagen we hem ook een douche nemen in z'n waterbak en zo zaten een paar minuten later twee agaporniden, met een nat verenpak, maar geheel tevreden, samen op een stok in hun nieuwe gezamenlijke thuis.
Niet veel later zag ik ze elkaar de vacht verzorgen.
Natuurlijk worden ze de komende paar dagen even in de gaten gehouden of alles goed blijft gaan maar voor 99% is operatie Startrek geslaagd!
woensdag 8 augustus 2012
Dag mijn kleine Schetterbek
Afgelopen weekje waren we op vakantie met de caravan. Als vanouds zou Schoonpa op de vogels passen, zij het dan dat het door de komst van de drie valkjes iets drukker voor hem is geworden dan alleen op de agaporniden passen.
Zoals ik altijd doe, de ochtend dat we gaan, het eten en drinken verschoond/vernieuwd en nog even zitten kletsen met Freddy en de andere vogels.Na een fijne ( maar eigenlijk wel te korte) kampeervakantie in Vierhouten arriveerden we dinsdagmiddag bij huize Thuis.
Na even gauw gecheckt te hebben of er geen valkjes losvlogen zodat de achterdeur open kon blijven, terug naar de auto om de Beardies te bevrijden uit de achterbak van onze Renault Espace, waarna deze blaffend enthousiast de tuin en het huis instormden.
Op het moment dat ik ze achterna liep het huis is, wist ik dat er iets niet klopte... Normaal gesproken als ik hallo, ik ben er weer! riep dan kwam er uit de kooi van Freddy, het agapornisvrouwtje, een schrille "fuiiiieeet" als begroeting terug. Nu geen reactie...???
Toen ik naar de kooi liep leek ze op de grond te zitten onder de etensbak en omdat ze bijna altijd al haar eten uit het bakje graafde en het vanaf de grond dan weer opat zag ik er niets raars in en begroette Spock, het agapornismannetje, waarmee ze een LAT relatie heeft, in de andere kooi. Op dat moment besloot "Freddy"vanuit haar stekje naar boven te fladderen in de kooi en schrok ik me te pletter; .... Dit was Freddy niet!!!!!!!
Oh nee, hoe komt die nu hier en waar is Freddy, is ze ontsnapt? Heeft ze de knijpers bij de voerbakjes toch los gekregen, heeft mn schoonpa de deur opengelaten terwijl hij de vogels verschoonde en is ze weggevlogen? Boosheid en Paniek namen de overhand; waar is mijn Freddy??? Dat is niet Freddy, wat doet dat beestje in haar kooi...die wil ik niet, uit die kooi ermee, dat is Freddy's kooi.
De kinderen probeerden me duidelijk te maken dat dat nieuwe beestje er ook niets aan kon doen.
Manlief besloot zijn vader maar te bellen in de hoop meer duidelijkheid te krijgen, maar intussen was dit rare mens te overstuur om redelijk te kunnen zijn en is ze boven een potje gaan janken.
Eigenlijk hoefde ik het niet meer te horen zeggen; Freddy is doodgegaan toen wij er niet waren.Maar hoe kan dat nu? Toen we donderdag weg gingen was ze nog springlevend en een bijterige wildebras zoals altijd. Kan een agapornis van 8 jaar en 3 maanden zomaar spontaan doodgaan?
S'avonds zijn Manlief en ik naar Schoonvader gegaan. Zelfs hij, als fervent duivenliefhebber, wist niet wat er is gebeurd met Freddy. Zoals afgesproken is hij de tweede dag naar ons huis gekomen om de vogels te verzorgen en toen lag ze al dood onderin de kooi.
Spock, ons agapornismannetje, zat zo te schreeuwen en gillen dat Schoonpa besloot Freddy's kooi schoon te maken en een ander (jong) agapornisvrouwtje is gaan halen zodat Spock weer gezelschap kreeg.
Hij had Freddy bewaard voor me. In een zakje lag ze,de ogen half open, net als haar bekje, langgerekt lichaam, zoals ze vaak kon zitten, de tenen iets gekruld.
Ik heb haar mee naar huis genomen en na nog even samen met Zoon geaaid en bekeken.
Daarna heeft Manlief in de border, onder de zachtrose clematis een gat gegraven en hebben Zoon en ik Freddy in haar eierdoosje-kistje erin gelegd.Voor alle zekerheid heb ik haar graf beschermd met een aantal keien, zodat de rondzwervende katten van onze overburen niet aan haar kunnen komen.
Zoon en ik hebben samen afscheid genomen en elkaar getroost.
Later op de avond heb ik voor het eerst eens goed gekeken naar die "vreemde eend in de bijt".
Ze ( volgens Schoonpa is het een meisje) en als ik naar Spock's reactie kijk denk ik dat ook, is een agapornis met een rood/groenkopje, donkerder groene vleugels dan Freddy en in de staartveren felblauw, de snavel is nog half bruin dus is ze nog jong.
Ik mag met mijn hand in haar kooi zonder dat ze me bijt.
Ze is nog wat schuw en wil nog niet naar me toekomen ( maar na mijn reactie op haar bij thuiskomst kan ze ook niet anders dan mij eng vinden).
Of ze ooit net zo enthousiast zal kletsen als Freddy, mijn kleine schetterbek, die heel vaak de honden voor de gek hield door mijn fluitje naar hen te imiteren, dat moet de tijd uit maken.Misschien kunnen Spock en zij straks wel samen in 1 kooi, iets dat met Freddy niet lukte omdat ze te fel haar voer verdedigde.
Voorlopig mag zij aan mij wennen en ik aan haar.
Oh ja, ik heb het vreemde eendje maar een naam gegeven; Seven ( of Nine).
zaterdag 12 mei 2012
merkdealer of sjacheraar
Het echtpaar staart met open mond van ongeloof naar de autoverkoper aan de andere zijde van de tafel. Ze zijn in onderhandeling over het inruilen van hun auto.
De autoverkoper kijkt op van het toetsenbord waar hij tot zojuist driftig op had zitten tikken en herhaalt;"Sorry, maar op basis van deze gegevens kan ik jullie niet meer geven voor de in te ruilen auto".
De man en de vrouw tegenover hem kijken nog steeds verbouwereerd.
"wacht", zegt de autoverkoper. Hij draait zich om en een paar seconden later ratelt een printer. Hij legt een A4-tje op tafel en wijst met een pen een regel aan. "hier zit 't em in, deze meterstand klopt niet met de opvolgende.Of de teller is teruggezet of het is een tikfout". Hij haalt het blad naar zich toe om er zelf nog eens naar te kijken; "ik denk het laatste", zegt hij, "want de rest ziet er toch logisch uit, ....maar op grond hiervan krijg ik de auto aan de straatstenen niet kwijt. Die gaat richting Oost-Europa".
De vrouw, met het gevoel elk moment door de grond te kunnen zakken, vraagt zich af hoe dat nu mogelijk is. Ze hebben de auto met NAP- garantie gekocht."en dit is het laatste keurrapport", ze diept het formulier op uit haar tas en laat het aan de verkoper zien."tja, zegt de autohandelaar, dat zegt niets, maar als het een typfout is zullen jullie het moeten laten aanpassen via de garage waar jullie 'm kochten en lieten onderhouden.
Hij noemt wat laatdunkend de naam van de garage, die op het laatste APK-keurrapport staat.De man van het stel reflecteert meteen dat de auto niet daar is gekocht en noemt de merkdealer waar deze wel vandaan komt. Als de autoverkoper deze naam hoort, verandert zijn blik. Hij mompelt dat "zij toch wel beter zouden moeten weten".
Hij raadt vervolgens het koppel aan om naar deze merkdealer te gaan om een en ander recht te laten zetten. Als de typfout door hen is gemaakt kunnen alleen zij deze ongedaan maken bij de Nationale AutoPas (NAP) Wat een moment voordien nog een mogelijke koopovereenkomst voor een nieuwe auto zou zijn geworden is opeens een web vol intriges.
De autoverkoper belooft de auto, waar hun oog op was gevallen, een paar dagen te reserveren, zodat ze de kans krijgen een en ander recht te zetten.
Behoorlijk geagiteerd gaat het stel op pad naar de merkdealer waar ze een paar jaar geleden de auto kochten, met, waar de vrouw stellig in is, NAP-garantie.
De kilometerstand waar het om draait dateert nog van ruim twee jaar voor hun aankoop, dus zijn ze van mening dat de merkdealer dit toch wel zou moeten hebben gecontroleerd voor zij een auto met NAP-garantie verkochten. Zeker omdat alleen een garage de mogelijkheid heeft om de chronologische voertuiggegevens van het NAP in te zien en zij als klant en eigenaar van de auto dus niet!
"koop je een auto bewust bij een duurdere dealer om dit soort praktijken te vermijden, blijkt ook die het niet zo nauw te nemen" snauwt de vrouw. Ze is boos want ze voelt zich bekocht en nog meer vooral in haar goede naam geschaadt. Daarnaast worden ze nu ook met financiele schade door een lagere verkoopwaarde door dit verborgen gebrek geconfronteerd. Ze is zo pissig dat ze meteen juridische stappen tegen de merkdealer wil gaan nemen.
Aldaar aangekomen adviseert de echtgenoot haar maar even rustig in de auto te wachten om af te koelen, terwijl hij zich met de meegekregen uitdraai van de voertuiggegevens naar binnen begeeft. Al na enkele minuten komt de man weer naar buiten...om enkel de autopapieren, het onderhoudsboekje en de huidige kilometerstand op te halen. Terwijl in de tussentijd de nagels door de stress een stukje korter zijn geworden en het weer zich, heel toepasselijk, laat gelden met een stevige onweersbui, komt na ruim een half uur de man weer terug en stapt in de auto.
Onderweg naar huis vertelt hij dat de garagehouder het eerst had willen afdoen met dat het voor hun inkoop dateerde, maar na aandringen zou er nu toch een faxmail naar de NAP gestuurd worden, met het verzoek om de kilometerstand te rectificeren. De man zou de mail geforward krijgen en dan zou het met een paar dagen gedaan moeten zijn.
Thuis aangekomen duikt de vrouw haar administratie in om het aankoopcontract op te diepen en laat nog steeds geagiteerd door de situatie aan haar man zien dat er daadwerkelijk een vinkje staat bij de Logische Kilometerstand voor de Nationale Auto Pas.
Een dag later, nog geen mailtje gekregen, de echtgenoot belt wederom de merkdealer om duidelijk te maken dat de zaak niet op de lange baan moet worden geschoven.
Een dag erna belt de merkdealer op. Vrouw neemt op. De faxmail is weg maar er is nog geen reactie. De mail naar het echtpaar was gebounchd dus mogelijk had hij iets verkeerds gedaan met het mailadres, daarom belde hij maar even. De merkdealer en de vrouw praten even na over de situatie. Er wordt uitgelegd dat er mogelijk in 2009, juist het aankoopjaar, iets is misgelopen toen de kilometerstanden door de RDW naar het NAP zijn overgeschreven. Hiermede bevestigt de merkdealer, zonder het te weten, de informatie die de vrouw inmiddels al op het internet had teruggevonden bij gelijkwaardige zaken.
Dan komt een aantal dagen het verlossende mailtje; De Nationale Autopas heeft de correctie toegekend en hun auto is nu voorzien van de werkelijke chronologische voertuiggegevens.
Voor het echtpaar een pak van hun hart, zij het dan dat het te laat is voor de nieuwe auto waar hun oog op was gevallen.Die is reeds verkocht.
Maar het is toch te gek voor woorden dat de economische waarde van een auto, afgezien zijn staat natuurlijk, afhankelijk is van een eenmalig invoeren van een kilometerstand bij het NAP, door die willekeurige garagehouder, waar je auto voor een (APK) beurt of onderhoud hebt afgegeven.Het wordt niet eens gecontroleerd.
En de eigenaar....... die wordt er dus pas mee geconfronteerd als hij de auto wil inruilen of verkopen.
Wat betreft het echtpaar. Ze zullen alleen nog maar gaan voor een andere auto waarbij een chronologische uitdraai van de NAP met betrekking tot de voertuiggegevens kan worden overlegd. Verder schijnt het niet uit te maken of je die auto koopt bij een merkdealer of een sjacheraar.
"wacht", zegt de autoverkoper. Hij draait zich om en een paar seconden later ratelt een printer. Hij legt een A4-tje op tafel en wijst met een pen een regel aan. "hier zit 't em in, deze meterstand klopt niet met de opvolgende.Of de teller is teruggezet of het is een tikfout". Hij haalt het blad naar zich toe om er zelf nog eens naar te kijken; "ik denk het laatste", zegt hij, "want de rest ziet er toch logisch uit, ....maar op grond hiervan krijg ik de auto aan de straatstenen niet kwijt. Die gaat richting Oost-Europa".
De vrouw, met het gevoel elk moment door de grond te kunnen zakken, vraagt zich af hoe dat nu mogelijk is. Ze hebben de auto met NAP- garantie gekocht."en dit is het laatste keurrapport", ze diept het formulier op uit haar tas en laat het aan de verkoper zien."tja, zegt de autohandelaar, dat zegt niets, maar als het een typfout is zullen jullie het moeten laten aanpassen via de garage waar jullie 'm kochten en lieten onderhouden.
Hij noemt wat laatdunkend de naam van de garage, die op het laatste APK-keurrapport staat.De man van het stel reflecteert meteen dat de auto niet daar is gekocht en noemt de merkdealer waar deze wel vandaan komt. Als de autoverkoper deze naam hoort, verandert zijn blik. Hij mompelt dat "zij toch wel beter zouden moeten weten".
Hij raadt vervolgens het koppel aan om naar deze merkdealer te gaan om een en ander recht te laten zetten. Als de typfout door hen is gemaakt kunnen alleen zij deze ongedaan maken bij de Nationale AutoPas (NAP) Wat een moment voordien nog een mogelijke koopovereenkomst voor een nieuwe auto zou zijn geworden is opeens een web vol intriges.
De autoverkoper belooft de auto, waar hun oog op was gevallen, een paar dagen te reserveren, zodat ze de kans krijgen een en ander recht te zetten.
Behoorlijk geagiteerd gaat het stel op pad naar de merkdealer waar ze een paar jaar geleden de auto kochten, met, waar de vrouw stellig in is, NAP-garantie.
De kilometerstand waar het om draait dateert nog van ruim twee jaar voor hun aankoop, dus zijn ze van mening dat de merkdealer dit toch wel zou moeten hebben gecontroleerd voor zij een auto met NAP-garantie verkochten. Zeker omdat alleen een garage de mogelijkheid heeft om de chronologische voertuiggegevens van het NAP in te zien en zij als klant en eigenaar van de auto dus niet!
"koop je een auto bewust bij een duurdere dealer om dit soort praktijken te vermijden, blijkt ook die het niet zo nauw te nemen" snauwt de vrouw. Ze is boos want ze voelt zich bekocht en nog meer vooral in haar goede naam geschaadt. Daarnaast worden ze nu ook met financiele schade door een lagere verkoopwaarde door dit verborgen gebrek geconfronteerd. Ze is zo pissig dat ze meteen juridische stappen tegen de merkdealer wil gaan nemen.
Aldaar aangekomen adviseert de echtgenoot haar maar even rustig in de auto te wachten om af te koelen, terwijl hij zich met de meegekregen uitdraai van de voertuiggegevens naar binnen begeeft. Al na enkele minuten komt de man weer naar buiten...om enkel de autopapieren, het onderhoudsboekje en de huidige kilometerstand op te halen. Terwijl in de tussentijd de nagels door de stress een stukje korter zijn geworden en het weer zich, heel toepasselijk, laat gelden met een stevige onweersbui, komt na ruim een half uur de man weer terug en stapt in de auto.
Onderweg naar huis vertelt hij dat de garagehouder het eerst had willen afdoen met dat het voor hun inkoop dateerde, maar na aandringen zou er nu toch een faxmail naar de NAP gestuurd worden, met het verzoek om de kilometerstand te rectificeren. De man zou de mail geforward krijgen en dan zou het met een paar dagen gedaan moeten zijn.
Thuis aangekomen duikt de vrouw haar administratie in om het aankoopcontract op te diepen en laat nog steeds geagiteerd door de situatie aan haar man zien dat er daadwerkelijk een vinkje staat bij de Logische Kilometerstand voor de Nationale Auto Pas.
Een dag later, nog geen mailtje gekregen, de echtgenoot belt wederom de merkdealer om duidelijk te maken dat de zaak niet op de lange baan moet worden geschoven.
Een dag erna belt de merkdealer op. Vrouw neemt op. De faxmail is weg maar er is nog geen reactie. De mail naar het echtpaar was gebounchd dus mogelijk had hij iets verkeerds gedaan met het mailadres, daarom belde hij maar even. De merkdealer en de vrouw praten even na over de situatie. Er wordt uitgelegd dat er mogelijk in 2009, juist het aankoopjaar, iets is misgelopen toen de kilometerstanden door de RDW naar het NAP zijn overgeschreven. Hiermede bevestigt de merkdealer, zonder het te weten, de informatie die de vrouw inmiddels al op het internet had teruggevonden bij gelijkwaardige zaken.
Dan komt een aantal dagen het verlossende mailtje; De Nationale Autopas heeft de correctie toegekend en hun auto is nu voorzien van de werkelijke chronologische voertuiggegevens.
Voor het echtpaar een pak van hun hart, zij het dan dat het te laat is voor de nieuwe auto waar hun oog op was gevallen.Die is reeds verkocht.
Maar het is toch te gek voor woorden dat de economische waarde van een auto, afgezien zijn staat natuurlijk, afhankelijk is van een eenmalig invoeren van een kilometerstand bij het NAP, door die willekeurige garagehouder, waar je auto voor een (APK) beurt of onderhoud hebt afgegeven.Het wordt niet eens gecontroleerd.
En de eigenaar....... die wordt er dus pas mee geconfronteerd als hij de auto wil inruilen of verkopen.
Wat betreft het echtpaar. Ze zullen alleen nog maar gaan voor een andere auto waarbij een chronologische uitdraai van de NAP met betrekking tot de voertuiggegevens kan worden overlegd. Verder schijnt het niet uit te maken of je die auto koopt bij een merkdealer of een sjacheraar.
dinsdag 24 april 2012
Economische crisis en bezuinigen.
Nederland zit weer zonder regering. Is het slecht? Ik weet dat nog niet zo zeker als ik de voorstellen om te bezuinigingen doorneem, welke in het catshuis zouden zijn besproken;
http://nos.nl/artikel/147629-de-bezuinigingsvoorstellen-op-een-rijtje.html
Valt het alleen mij op dat vooral de gewone burger getroffen worden en dat de rijken van dit land wederom buiten schot lijken te blijven?
Qua onderwijs gaan we weer terug naar de periode van voor de Mammoetwet van 1968toen werd gesteld dat eenieder in Nederland recht moest hebben op goed onderwijs. Collegegeld verdubbelen, kosten wederom afwentelen op ouders, lesuren verminderen,... het lijkt wel de ommekeer!
In plaats van dat Nederland gaat investeren in onderwijs gericht op de toekomst, op vakmensen, ontwikkeling en digitalisering, op praktijk in plaats van dienstverlening, gaan ze korten op het onderwijs. Nogal logisch dat de Roemenen ons de afgelopen jaren qua techniek en slimmigheid aan het inhalen zijn...en onderwijl op een "skimmige" manier ons geld ontfutselen.
De tijd dat Nederland zich alleen richtte op economie en dienstverlening is achterhaald...waar niks geproduceerd wordt, kan ook niets verhandeld worden.
Er wordt neergekeken op beroepen, waarvan de kennis al nuttig is gebleken in de oudheid. Als je niet werkt als moeder ben je een paria.
Je bent niets als je niet hooggeleerd bent en een baan met een stropdas hebt.
Maar intussen worden er vakmensen uit andere landen gehaald om het werk te doen waarvan veel Nederlanders nog niet eens meer weten hoe het zou moeten, denk maar aan boeren, de bouw en vakgerichte zaken als glaswerkers, bakkers, naaiwerk, e.d.
Moet er dan niet gekort worden op het onderwijs? Mag best van mij, maar doe het dan op zaken die ook iets teweeg brengen; afschaffen of blokkeren opleidingen van sectoren waar al genoeg werklozen in zijn of verwacht worden, leerkrachten wijzen op het doel van hun functie en het terugdringen van het schoolverzuim (vb; bij leerlingen door korten beurs maar ook bij leraren!), schoolboeken gewoon via school verschaffen en daar een budget aan de school voor toekennen, afschaffen citotoets als pressiemiddel ( waardoor te vaak een verkeerde school gekozen wordt), vakgericht onderwijs direct combineren met "werkende" praktijk. Moeilijklerende beter begeleiden zodat ze zelfstandig kunnen worden ( later minder zorg nodig), een betere verdeling van school/vakanties. Maar vooral onderwijs bereikbaar houden voor iedereen!
Dan de zorg;
Betalen we nog niet genoeg? Een zorgpremie die de afgelopen drie jaar zo'n 27% is gestegen, nog niet te spreken over het eigen risico en de vermindering van de basiszorg. Ik weet niet hoe het met jullie gesteld is maar wij betalen aan zorg zo'n 18,5% van ons maand-inkomen. Iets dat niet eens in verhouding staat met de zorg die we afnemen.. Het gaat me te ver om te zeggen dat de verbruiker maar moet betalen, want dan zouden bepaalde groepen mensen de dupe worden.Maar het maakt wel duidelijk dat er een hoop schort aan het zorgstelsel.
Raar wel, dat het jarenlang goed was geregeld toen er ziekenfonds was; geen extreme prijsstijgingen bij (medicijn)fabrikanten en specialisten, goede zorg en de mensen die er het hardste werkten kregen ook beter betaald. En gek genoeg het bleef voor iedereen betaalbaar. Ik schreef al eens eerder in een Blog dat alles, waar de regering zich mee bemoeide, ook een chaos is geworden.
Tip voor het kabinet-to-come; instellen van een ziektenkostenpremie gebaseerd op een percentage van het loon, zonder daarbij een maximumloon in te stellen! ( want anders komen de kosten weer alleen neer op de niet-rijken)
En voor de zorg zelf; beginnen met het goedkoopste geneesmiddel, omdat het rijk dat voorschrijft terwijl je weet dat alleen het duurste middel helpt kost VEEEL MEEER! Dus goedkopere zorg is gerichtere zorg. Ook hoeft voor mij het ziekenhuis niet belegd te zijn met marmeren tegels, ik heb liever een verpleegster die haar werk met plezier doet, daar zou ik sneller ( en dus goedkoper) beter van worden..
Afgelopen week deed ik mee aan een enquete, waarbij de vragen, per toeval, tijdens de nieuwsuitzending s'avonds terug te zien waren.
Een van die vragen was of je vond dat Nederland moest voldoen aan de normen van Europa, mede opgesteld door onze premier Rutte. Nu ben ik een van die Nederlanders die deze insteek van de heer Rutte al geen goed idee vond, dus mijn antwoord op deze enquete-vraag laat zich wel raden.
En nu ik het beoogde pakket bezuinigingen heb gezien, die de situatie in Nederland voor het merendeel van de bevolking alleen maar zal laten verslechteren, ben ik blij dat de heer Wilders zijn poot stijf heeft gezet en er nieuwe verkiezingen komen. Nee, ik ben geen PVV-er. Mag wel hopen dat nu het wel eens een echte democratie kan zijn.
En voor de in te dienen begroting van 2013 aan de heren in Brussel;
de volgende suggesties;
- Een voor ons allen, allen voor een. Eerst Nederland (financieel) op orde, dan pas bijdragen aan Europa.
- We steunen griekenland wel door daar op vakantie te gaan.
- Ontwikkelingswerk is in eigen land veel meer nodig.
- 1 bestuurslid/ambtenaar met de Balkenende norm is gelijk aan vier gemiddelde Nederlanders met een baan.
- Afschaffen wachtgeldregeling( politici/bestuur/ambtenaar), gewoon dezelfde regels volgen als die voor ontslagen/overbodige medewerkers.
- Geen verdere deelname aan de Joint Strike Fighter.
- Geen deelname aan oorlogen elders, dan blijven ze daar ook niet gestimuleerd om te blijven vechten.
- Geen banken/bedrijven steunen, die het door ons Nederlanders opgebrachte geld aan hun top als bonus geven.
- Ziektenkostenpremie gebaseerd op percentage inkomen zonder maximum van loon.
- Hypotheekaftrek tot maximum hypotheekbedrag en schaal van loonbelasting.
- Werklozen inzetten voor werk waarvoor we nu buitenlanders naar Nederland halen, ook als ze er niet voor gestudeerd hebben.
- Als bedragen voor zorg, kinderopvang en onderwijs Betaalbaar zouden zijn, zouden Toeslagen niet nodig zijn!
-hoe minder bureaucratie, hoe meer positief resultaat!
In de tussentijd ga ik de Nederlandse economische crisis maar alvast te lijf met bezuinigingen op "microkrediet" niveau,
http://nos.nl/artikel/147629-de-bezuinigingsvoorstellen-op-een-rijtje.html
Valt het alleen mij op dat vooral de gewone burger getroffen worden en dat de rijken van dit land wederom buiten schot lijken te blijven?
Qua onderwijs gaan we weer terug naar de periode van voor de Mammoetwet van 1968toen werd gesteld dat eenieder in Nederland recht moest hebben op goed onderwijs. Collegegeld verdubbelen, kosten wederom afwentelen op ouders, lesuren verminderen,... het lijkt wel de ommekeer!
In plaats van dat Nederland gaat investeren in onderwijs gericht op de toekomst, op vakmensen, ontwikkeling en digitalisering, op praktijk in plaats van dienstverlening, gaan ze korten op het onderwijs. Nogal logisch dat de Roemenen ons de afgelopen jaren qua techniek en slimmigheid aan het inhalen zijn...en onderwijl op een "skimmige" manier ons geld ontfutselen.
De tijd dat Nederland zich alleen richtte op economie en dienstverlening is achterhaald...waar niks geproduceerd wordt, kan ook niets verhandeld worden.
Er wordt neergekeken op beroepen, waarvan de kennis al nuttig is gebleken in de oudheid. Als je niet werkt als moeder ben je een paria.
Je bent niets als je niet hooggeleerd bent en een baan met een stropdas hebt.
Maar intussen worden er vakmensen uit andere landen gehaald om het werk te doen waarvan veel Nederlanders nog niet eens meer weten hoe het zou moeten, denk maar aan boeren, de bouw en vakgerichte zaken als glaswerkers, bakkers, naaiwerk, e.d.
Moet er dan niet gekort worden op het onderwijs? Mag best van mij, maar doe het dan op zaken die ook iets teweeg brengen; afschaffen of blokkeren opleidingen van sectoren waar al genoeg werklozen in zijn of verwacht worden, leerkrachten wijzen op het doel van hun functie en het terugdringen van het schoolverzuim (vb; bij leerlingen door korten beurs maar ook bij leraren!), schoolboeken gewoon via school verschaffen en daar een budget aan de school voor toekennen, afschaffen citotoets als pressiemiddel ( waardoor te vaak een verkeerde school gekozen wordt), vakgericht onderwijs direct combineren met "werkende" praktijk. Moeilijklerende beter begeleiden zodat ze zelfstandig kunnen worden ( later minder zorg nodig), een betere verdeling van school/vakanties. Maar vooral onderwijs bereikbaar houden voor iedereen!
Dan de zorg;
Betalen we nog niet genoeg? Een zorgpremie die de afgelopen drie jaar zo'n 27% is gestegen, nog niet te spreken over het eigen risico en de vermindering van de basiszorg. Ik weet niet hoe het met jullie gesteld is maar wij betalen aan zorg zo'n 18,5% van ons maand-inkomen. Iets dat niet eens in verhouding staat met de zorg die we afnemen.. Het gaat me te ver om te zeggen dat de verbruiker maar moet betalen, want dan zouden bepaalde groepen mensen de dupe worden.Maar het maakt wel duidelijk dat er een hoop schort aan het zorgstelsel.
Raar wel, dat het jarenlang goed was geregeld toen er ziekenfonds was; geen extreme prijsstijgingen bij (medicijn)fabrikanten en specialisten, goede zorg en de mensen die er het hardste werkten kregen ook beter betaald. En gek genoeg het bleef voor iedereen betaalbaar. Ik schreef al eens eerder in een Blog dat alles, waar de regering zich mee bemoeide, ook een chaos is geworden.
Tip voor het kabinet-to-come; instellen van een ziektenkostenpremie gebaseerd op een percentage van het loon, zonder daarbij een maximumloon in te stellen! ( want anders komen de kosten weer alleen neer op de niet-rijken)
En voor de zorg zelf; beginnen met het goedkoopste geneesmiddel, omdat het rijk dat voorschrijft terwijl je weet dat alleen het duurste middel helpt kost VEEEL MEEER! Dus goedkopere zorg is gerichtere zorg. Ook hoeft voor mij het ziekenhuis niet belegd te zijn met marmeren tegels, ik heb liever een verpleegster die haar werk met plezier doet, daar zou ik sneller ( en dus goedkoper) beter van worden..
Afgelopen week deed ik mee aan een enquete, waarbij de vragen, per toeval, tijdens de nieuwsuitzending s'avonds terug te zien waren.
Een van die vragen was of je vond dat Nederland moest voldoen aan de normen van Europa, mede opgesteld door onze premier Rutte. Nu ben ik een van die Nederlanders die deze insteek van de heer Rutte al geen goed idee vond, dus mijn antwoord op deze enquete-vraag laat zich wel raden.
En nu ik het beoogde pakket bezuinigingen heb gezien, die de situatie in Nederland voor het merendeel van de bevolking alleen maar zal laten verslechteren, ben ik blij dat de heer Wilders zijn poot stijf heeft gezet en er nieuwe verkiezingen komen. Nee, ik ben geen PVV-er. Mag wel hopen dat nu het wel eens een echte democratie kan zijn.
En voor de in te dienen begroting van 2013 aan de heren in Brussel;
de volgende suggesties;
- Een voor ons allen, allen voor een. Eerst Nederland (financieel) op orde, dan pas bijdragen aan Europa.
- We steunen griekenland wel door daar op vakantie te gaan.
- Ontwikkelingswerk is in eigen land veel meer nodig.
- 1 bestuurslid/ambtenaar met de Balkenende norm is gelijk aan vier gemiddelde Nederlanders met een baan.
- Afschaffen wachtgeldregeling( politici/bestuur/ambtenaar), gewoon dezelfde regels volgen als die voor ontslagen/overbodige medewerkers.
- Geen verdere deelname aan de Joint Strike Fighter.
- Geen deelname aan oorlogen elders, dan blijven ze daar ook niet gestimuleerd om te blijven vechten.
- Geen banken/bedrijven steunen, die het door ons Nederlanders opgebrachte geld aan hun top als bonus geven.
- Ziektenkostenpremie gebaseerd op percentage inkomen zonder maximum van loon.
- Hypotheekaftrek tot maximum hypotheekbedrag en schaal van loonbelasting.
- Werklozen inzetten voor werk waarvoor we nu buitenlanders naar Nederland halen, ook als ze er niet voor gestudeerd hebben.
- Als bedragen voor zorg, kinderopvang en onderwijs Betaalbaar zouden zijn, zouden Toeslagen niet nodig zijn!
-hoe minder bureaucratie, hoe meer positief resultaat!
In de tussentijd ga ik de Nederlandse economische crisis maar alvast te lijf met bezuinigingen op "microkrediet" niveau,
dinsdag 17 april 2012
Modderbloedjes
Het is weer eens zover. Planning van de dag geheel in het niet gevallen. Na gisteravond ons teefje Keshia heerlijk te hebben geborsteld was het vanmorgen de bedoeling dat de heren onder handen werden genomen, lekker even te gaan trainen en dan nog boodschappen te doen... maar WAS dus de planning!
Want zonet heb ik er twee uit de tuin gevist, die daar, naast heerlijk door het natte gras te hebben zitten kuiten, ook eventjes besloten een gat te graven achter de denneboom.
En te zien aan de diepte van dat gat is het nog een wonder dat de boom nog niet met kluit en al is omgevallen.
Tot overmaat van ramp vloog de bruine madame direct door naar binnen op mijn gemopper EN helemaal door naar de slaapkamer van zoonlief op de bovenverdieping. Met dik de modder aan de poten dus om vrouwtje even het bloed onder de nagels vandaan te halen. Leuk als je net de bovenverdieping hebt gepoetst!
In haar nekvel gevat en maar meteen terug naar de badkamer beneden, om daar rechtstreeks onder de douche te zetten om, in elk geval het ergste, eraf te spoelen.
Boosdoener nummero twee, zwarte beardie Nelson, in de tussentijd maar even "veilig" buiten laten zitten tot ook hij eenzelfde behandeling mocht ondergaan.
Inmiddels zit madame in de bench en ligt meneer op zijn stek verscholen achter de bank.
Wetende dat vrouwtje wel "heel erg boos"is, zullen ze zich het eerste uur niet laten zien. In elk geval niet tot vrouwtje het gat zo goed mogelijk heeft dicht gegooid in de achtertuin, het hek naar hun "speelterrein" voorlopig dus weer gesloten blijft voor deze etterbakken.
Met uitzondering van, de alleen onder de caravan op vakantie gravende, Dobby dan, die zich van dat hekwerk en zijn HD-D niets aantrekt, en van het hekje wel even een hoogtesprong van maakt.
Ook houden ze zich gedeisd tot vrouwtje de modder heeft weggespoeld uit de douchebak, de modderpoten van de trap heeft gepoetst,de was van hun handdoeken heeft opgehangen en de vloer weer fris ruikt van de dweilbeurt. Of zou dat laatste nu juist de insteek zijn geweest van hun criminele plan?
Want zonet heb ik er twee uit de tuin gevist, die daar, naast heerlijk door het natte gras te hebben zitten kuiten, ook eventjes besloten een gat te graven achter de denneboom.
En te zien aan de diepte van dat gat is het nog een wonder dat de boom nog niet met kluit en al is omgevallen.
Tot overmaat van ramp vloog de bruine madame direct door naar binnen op mijn gemopper EN helemaal door naar de slaapkamer van zoonlief op de bovenverdieping. Met dik de modder aan de poten dus om vrouwtje even het bloed onder de nagels vandaan te halen. Leuk als je net de bovenverdieping hebt gepoetst!
In haar nekvel gevat en maar meteen terug naar de badkamer beneden, om daar rechtstreeks onder de douche te zetten om, in elk geval het ergste, eraf te spoelen.
Boosdoener nummero twee, zwarte beardie Nelson, in de tussentijd maar even "veilig" buiten laten zitten tot ook hij eenzelfde behandeling mocht ondergaan.
Inmiddels zit madame in de bench en ligt meneer op zijn stek verscholen achter de bank.
Wetende dat vrouwtje wel "heel erg boos"is, zullen ze zich het eerste uur niet laten zien. In elk geval niet tot vrouwtje het gat zo goed mogelijk heeft dicht gegooid in de achtertuin, het hek naar hun "speelterrein" voorlopig dus weer gesloten blijft voor deze etterbakken.
Met uitzondering van, de alleen onder de caravan op vakantie gravende, Dobby dan, die zich van dat hekwerk en zijn HD-D niets aantrekt, en van het hekje wel even een hoogtesprong van maakt.
Ook houden ze zich gedeisd tot vrouwtje de modder heeft weggespoeld uit de douchebak, de modderpoten van de trap heeft gepoetst,de was van hun handdoeken heeft opgehangen en de vloer weer fris ruikt van de dweilbeurt. Of zou dat laatste nu juist de insteek zijn geweest van hun criminele plan?
vrijdag 6 april 2012
Social Media
Gisteravond naar de school van zoonlief voor een informatieve avond over het thema Social Media, speciaal voor ouders. De avond werd gepresenteerd door Eefje Peters,http:// www.global-progress.com. Tijdens de inleiding werd er gevraagd om je hand op te steken als je als ouder zelf ook op de social media, zoals FB en hyves te vinden was. Frappant detail was dat het nog niet de helft van de aanwezigen was.
We kregen een aantal stellingen te zien waarbij we, door het opsteken van een groene of rode kaart het juiste antwoord diende aan te geven om te kijken hoeveel inzicht je eigenlijk had in de wereld van de social media.
Zelf had ik ze allemaal goed ingeschat maar er zaten gezien de zaal toch een aantal verrassende feiten tussen.
Er werd door non- Social media ouders vooral gewezen op de gevaren en eigenlijk voorbij gegaan aan de voordelen die het ook kan hebben zoals meerdere sociale contacten en ontwikkeling, zelfs wereldwijd.
Maar goed ook ik was me niet bewust van het feit dat kids via de social media en dan met name de Game-werelden met echt geld credits en goederen kunnen kopen, simpelweg door het gebruik van hun mobiele telefoontegoed. Al had het een waarschuwing moeten zijn toen vorig jaar, door het beantwoorden van een simpele quizvraag binnen een week het hele ( gelukkig) prepaid beltegoed was weggesluisd, omdat de beantwoorder van de vraag, klaarblijkelijk daarmee toestemming had gegeven tot een soort van smsdienst van 3 euro per keer. Gezien de moeilijkheidsgraad om hier een einde aan te breien was en het gevloek van mam in deze, was hiermee wel duidelijkheid geschapen voor de jongelui in kwestie dat deze activiteiten beter niet konden worden uitgevoerd.
Met een aantal voorbeelden werd de invloed van engelse termen en hun afkortingen in het social media gebruikstaaltje aangekaart. Daarmee weer een les bijgeleerd zodat het vaker als turks uitziende sms-je van dochterlief weer enigszins beter leesbaar wordt. Maar mocht iemand een cursusboek hebben hiervan dan houd ik me aanbevolen.
Het was interessant om aan de hand van stellingen en vragen in communicatie te treden met andere ouders. Bij de naborrel ben ik niet gebleven maar er is vast nog wel wat gechat daar.
Als laatste wil ik jullie niet het filmpje onthouden van youtube dat een impressie geeft van de impact van de social media ( let op Engels)http://www.youtube.com/watch?v=0eUeL3n7fDs&feature=youtube_gdata_player&noredirect=1
We kregen een aantal stellingen te zien waarbij we, door het opsteken van een groene of rode kaart het juiste antwoord diende aan te geven om te kijken hoeveel inzicht je eigenlijk had in de wereld van de social media.
Zelf had ik ze allemaal goed ingeschat maar er zaten gezien de zaal toch een aantal verrassende feiten tussen.
Er werd door non- Social media ouders vooral gewezen op de gevaren en eigenlijk voorbij gegaan aan de voordelen die het ook kan hebben zoals meerdere sociale contacten en ontwikkeling, zelfs wereldwijd.
Maar goed ook ik was me niet bewust van het feit dat kids via de social media en dan met name de Game-werelden met echt geld credits en goederen kunnen kopen, simpelweg door het gebruik van hun mobiele telefoontegoed. Al had het een waarschuwing moeten zijn toen vorig jaar, door het beantwoorden van een simpele quizvraag binnen een week het hele ( gelukkig) prepaid beltegoed was weggesluisd, omdat de beantwoorder van de vraag, klaarblijkelijk daarmee toestemming had gegeven tot een soort van smsdienst van 3 euro per keer. Gezien de moeilijkheidsgraad om hier een einde aan te breien was en het gevloek van mam in deze, was hiermee wel duidelijkheid geschapen voor de jongelui in kwestie dat deze activiteiten beter niet konden worden uitgevoerd.
Met een aantal voorbeelden werd de invloed van engelse termen en hun afkortingen in het social media gebruikstaaltje aangekaart. Daarmee weer een les bijgeleerd zodat het vaker als turks uitziende sms-je van dochterlief weer enigszins beter leesbaar wordt. Maar mocht iemand een cursusboek hebben hiervan dan houd ik me aanbevolen.
Het was interessant om aan de hand van stellingen en vragen in communicatie te treden met andere ouders. Bij de naborrel ben ik niet gebleven maar er is vast nog wel wat gechat daar.
Als laatste wil ik jullie niet het filmpje onthouden van youtube dat een impressie geeft van de impact van de social media ( let op Engels)http://www.youtube.com/watch?v=0eUeL3n7fDs&feature=youtube_gdata_player&noredirect=1
Abonneren op:
Posts (Atom)