Voor de tweede keer wezen puppy knuffelen...
Op weg van het Limburgse naar het Gelderse land..lekker warm in de auto dus de airco moest af en toe aan de slag. Bij de tussenstop net na de brug bij Arnhem, stopt naast ons een grappige rode auto, beplakt met roze bloemen en met wimpers op de koplampen. In de achterbak staat een bench..tuurlijk even nieuwsgierig vragen of er een puppy in zit. Verrassing!
In de bench liggen twee mini-biggetjes, net opgehaald. Twee klein blijvende meisjes met de namen Peppi en Kokki, onderweg van Brabant naar Deventer. Een leuk gesprekje volgt over het houden van biggetjes, de keuze ervoor en wat ze eigenlijk eten. Interessant!
Weer verder op weg naar de Veluwe.
Daar aangekomen worden we hartelijk begroet door een stel beardie dames en een zeer enthousiaste bruine beardie puber en worden we met hun baas meegenomen naar de serre, waar het zestal beardie pupjes zich vermaakt met speeltjes in een grote ren.
Nieuwsgierig komen ze naar de spijlen om vervolgens te proberen met drie tegelijk op je vingers te bijten om te zorgen dat de doorkomende kiesjes minder pijn doen.
Het zwarte reutje probeert zich via de spijlen omhoog te werken, al jankende op een toontje van "ik wil dat je me oppakt"...Mams komt maar eens inspecteren.
Omdat het steeds warmer buiten wordt gaan we, samen met de pupjes, naar binnen, waar Mams ze even voorziet van een melkmaaltijd. Als gretige wolfjes storten ze zich op de tepels. Tot Mams er genoeg van heeft en de puppenruimte verlaat, en ze na wat speels vechtende capriolen, een voor een, in allerlei standjes, aan hun siesta-slaapje beginnen.
Tijd voor een gezellig gesprek met de familie. We worden zelfs verwend met een kopje heerlijke soep en broodjes.
Als de pupjes weer langzaam wakker beginnen te bewegen.. mag het blauwe meisje, waar we vanaf moment A van gecharmeerd zijn, lekker bij het nieuwe Vrouwtje op schoot. Heerlijk knuffelen. "Pleegmams" neemt een van de bruine reutjes bij zich. De oogjes beginnen hun toekomstige kleur te vertonen en de haartjes zijn al een flink stuk langer dan twee weken geleden.logisch want ze zijn ook flink gegroeid.
Mams die nog eens bij de pupjes is gaan kijken, komt in sneltreinvaart aangespurt als ze ontdekt dat er twee pupjes verdwenen zijn, maar na even te hebben gesnuffeld of alles goed is met haar kinders, mogen ze toch blijven.
Ons blauwe meiske gaat samen met haar bruine broertje mee de tuin in, het gras ontdekken en nog even lekker knuffelen.
Na een poosje wil ze graag terug naar haar broertjes en zusje, waar ze zich nestelt tegen haar zusje om lekker weer even te gaan slapen. Mams komt weer even inspecteren als de grotere bruine pup, die op zijn eigen stekje naast de pupjes ligt begint te jammeren. Als ze ontdekt dat het niet haar kinders waren gromt ze tegen hem, alsof ze wil zeggen dat hij niet moet doen dat hij een van haar puppe- kinderen is.
De middaguurtjes vervliegen met gezellig gepraat en onderwijl genieten van puppies. En dan is het al weer tijd om naar huis terug te gaan.Na zo'n twee uurtjes, nog nagenietend, in de auto ( poeh wat is het warm) komen we thuis aan. Kan bijna niet wachten tot we weer gaan...jammer dat we niet dichterbij wonen....gelukkig bestaat er facebook.
Er volgt een enthousiast ontvangst door een drietal beardie batjes, die zoals verwacht uitgebreid Vrouwtjes kleren gaan afsnuffelen en terwijl ze kort daarvoor nog liever bij Dochterlief lagen, zijn ze daarna niet meer weg te slaan uit de buurt van Baas en Vrouwtje.
Met een kop koffie, wat te eten en als de avond verkoeling brengt, een gezellige lange wandeling met de Doggies, sluiten we een heerlijke dag af.
Men neemt een gezin met 2 inmiddels volwassen kinderen, een handvol bearded collies en een passie voor dit ras al sinds de eerste in 1991 onze deur binnen kwam. Verhalen over onze honden, de kynologie, over de liefde voor ons ras en het dagelijks leven, leven met en voor bearded collies in Nederland
zondag 7 juli 2013
donderdag 27 juni 2013
Hond; gewicht, gezondheid en voeding
Hond; gewicht en voeding
In de hondenwereld zijn de meningen verdeeld over wat goed en fout is qua voer voor de hond. Droogvoer van danwel topleverancier danwel gewoon van een discountsupermarkt,blikvoer, compleet-vleesprodukten (KVV), rawfood of barfen.
Er zijn allemaal voors en tegens op te noemen voor elk van deze produkten, meestal gebaseerd op de ervaringen van de eigenaren. De ene hond kwakkelt zijn hele leven op het duurste voer, de andere hond heeft een lang leven zonder gebreken, altijd alleen maar het goedkoopste voer gehad, dat de eigenaren zich konden veroorloven.
Wanneer er iets met de hond aan de hand is, schrijven dierenartsen maar al te graag een duur dieetvoer voor, uiteraard dat van een fabrikant waarmee ze zaken doen. Maar is het wel echt het beste voor de hond?
wat heeft uw hond nu werkelijk nodig en hoe weet u of uw hond niet te dik of te dun is? Is het duurste voer echt het beste of is het gewoon commercie?
De hond, de gedomesticeerde soortgenoot van de wolf, heeft er eeuwen over gedaan om te komen tot de hondensoorten die we hedendaags kennen. Waar ze voorheen hun eigen portie bij elkaar jaagden en dan de prooi met huid en haar verslonden,werden de eerste hond-wolven al wat luier en vulden hun jachtmaal aan met de restjes van de maaltijden, die ze vonden rondom het woongebied van de mens. Toen de mens besefte dat ze hierdoor de wolf kon temmen ging men selectief kiezen voor zij die voldeden aan de doelen voor de mens, bewaken, jagen, hoeden en later schoothond. De mens gaf ze eten om daarmee hun loyaliteit te behouden.Tot de eerste helft van de twintigste eeuw bestond dat voer uit tafelresten, vlees en botten die de mens weggooide.
Het ontstaan van de eerste commerciele hondenvoeren zou je wellicht kunnen vergelijken met het ontstaan van flesvoeding voor babies. Waar deze voorheen gevoed werden aan de borst of door een min, kwam met de tijd van individuele groei en vrouwenemancipatie het besef dat men niet afhankelijk wilde zijn hiervan. Door flesvoeding dat de persoonlijke voeding kon vervangen werd die vrijheid bereikt.In de tweede helft van de 20e eeuw kwamen ook de eerste al voorbereide maaltijden om die reden op de markt.
Het is dus voor te stellen dat zo'n soortgelijke insteek het ontstaan van hondenvoer in de hand heeft gewerkt. Het eerste commerciele hondenvoer was echter gebaseerd op menselijke behoeften en niet die van een hond zelf.Ook de kostprijs was belangrijk dus werd er gebruik gemaakt van de goedkoopste ingredienten ( zoals graan) en allerlei smaakgerichte chemische toevoegingen.
Inmiddels is er meer onderzoek gedaan naar de hondse voedingsbehoefte en zijn sommige toevoegingen verboden vanwege de schadelijke effecten.
Maar toch is het raar dat de mens zich laat leiden door reclames en fabrikanten.
Wist u bijvoorbeeld dat Eukanuba, gemaakt wordt door een fabrikant die ook wasmiddelen, luiers en batterijen maakt, dat Hills gemaakt wordt door een fabrikant die ook tandpasta en shampoo maakt, of dat Pedigree, frolic en whiskas gemaakt worden bij een fabrikant van chocoladeprodukten en kauwgom? Natuurlijk zullen de gebruikers van barfen en rawfood zich nu wel in hun handen wrijven. Is commercieel hondenvoer dan slecht?
Nee, zeker niet, het is bewust samengesteld om te voldoen in de voedingsbehoefte van de hond maar het dient ook de gemakszucht van de baas.Want zeg nu zelf, een bak vullen met hondenbrokken is een stuk gemakkelijker dan groenten en vlees/botten gebruiksklaar maken, laat staan deze op juiste wijze samenstellen zodat het een effectieve voeding wordt.Daar spelen fabrikanten handig op in met kant en klaar produkten en verleidende reclames. Als iets duur is moet het wel goed zijn. Bedenk echter dat een dure prijs ook kan komen door dure reclamecampagnes en niet zozeer door goede ingredienten. Maar iets meer actie dan klakkeloos een bepaald voer geven kan wel verlangd worden van een baas.
Allereerst door het lezen van het etiket van het hondenvoer en dan bedoel ik de ingredientenlijst en niet de opdruk. Net als bij produkten voor de mens geldt hier namelijk de regel dat wat het eerst vermeld staat, er het meeste in zit. Dat het etiket schreeuwt - kip- houdt alleen maar in dat er minimaal 1% aan kip of kipverwante ingredienten inzitten...iets om even over na te denken!
Wat heeft een hond nodig?
Vetten worden door de hond gebruikt als leverancier van energie en leveren de vitaminen A,D,E en K. Vet wordt aan hondenvoer toegevoegd in de vorm van vlees, ei, vetzuren,dierlijk vet, vis, en vis- ( vb zalm) olie. Puur vet toevoegen zou namelijk het droogvoer ranzig maken waardoor het minder houdbaar wordt. Vet vlees, donker kip of kalkoenvlees, kwark en ricotta, zoutloos kip of spekvet, volle yoghurt ( beperkt geven vanwege het fosforgehalte) zijn ook goede vetbronnen. Wist u dat wanneer u een magere hond meer vet moet geven u daarvoor goed roomboter kunt gebruiken. Dit bevat namelijk 82% puur dierlijk vet en levert daardoor ruim 74 kcal per 10 gram op.
Naast vetten heeft de hond eiwitten nodig die hij in zijn lichaam omzet in essentiele aminozuren. Wanneer de eiwitten van dierlijk materiaal komen, dus van vis, vlees, (zalm)olie en ei, kan de hond er elk aminozuur van maken die hij nodig heeft.Toch vind je in commercieel hondenvoer juist vaak plantaardig eiwit toegevoegd. Deze kan de hond maar ten dele gebruiken. De grootste reden voor de fabrikant is dat plantaardig een stuk goedkoper is. Het voer vermeldt het vaak niet specifiek als plantaardig maar eiwitbronnen zijn dan granen en soja, waarbij het gliadine dat in tarwe zit en soja, dat wel veel eiwit levert maar helaas andere vitaminen en voedingsstoffen afbreekt bij de hond, de slechtste eiwitbronnen zijn. Granen worden daarnaast ook toegevoegd vanwege de koolhydraten die net als vetten energie leveren ( maar uiteraard weer een stuk goedkoper zijn dan vlees).De hond heeft niet zozeer behoefte aan die granen als energieleverancier maar maakt wel gebruik van de voedingsvezels. Granen, en met name tarwe kunnen ook bij de hond een glutenallergie veroorzaken of versterken, dat zich vaak uit in jeuk en een slechte vacht. Op het verlanglijstje als hypo-allergene koolhydraten en voedingsvezels staan rijst ( waarvan 100% van de koolhydraten kan worden opgenomen), aardappel en mais. Bietenpulp, een afvalprodukt is ook een goede ruwe vezelbron die een positief effect heeft op de stoelgang van de hond. het is rijk aan koolhydraten en energie maar heeft weinig eiwitten.
Verder is vocht van belang voor de voeding. In blikvoer en deels in KVV en rawfood zit al vocht. Bij droogvoer is het belangrijk dat de hond de beschikking heeft over vers water naar behoefte.
Gemiddeld heeft een volwassen hond met een normale activiteit zo'n 50- 60 ml per kilo lichaamsgewicht per dag nodig. Maar is een hond ziek, doet hij een zware activiteit, denk aan een hondensport als agility of sledehond, gestresst of is het bloedjeheet weer dan drinkt ook een hond meer. Het is alleen niet gezond als een hond langere tijd meer dan tweemaal de normale hoeveelheid drinkt, dit omdat het vocht ook noodzakelijke vitaminen, de wateroplosbare B en C, te snel afvoert waardoor de hond een tekort hieraan kan krijgen. Het is daarom dat een hond die diarree heeft of braakt vaak een electrolytenpoeder of ORS krijgt toegediend of baat kan hebben bij een prebiotica als yakult, dat de balans in de darmen herstelt. Vocht levert echter geen kalorieen op, waardoor een hond op blikvoer dan wel een enorme bak voer kan hebben gehad maar toch niet genoeg heeft gegeten!
Vitamines en mineralen die specifiek staan genoteerd op de ingrediëntenlijst zijn vrijwel altijd apart toegevoegd door de fabrikant. Handig want je weet hoeveel er van elk in zit, maar ook lastig als je op energiebehoefte zou gaan voeden.Vergelijk het maar een beetje met een vitaminen pil,je krijgt hiermee iedere dag dezelfde hoeveelheid vitaminen en mineralen binnen, ook als je aan een bepaald vitamine geen behoefte hebt.Opslag van de vet oplosbare vitaminen ADEK is niet gezond. Als vitamines en mineralen niet vermeld staan op de ingrediëntenlijst wil dat echt niet zeggen dat ze niet in het voer zitten. Kwestie van de ingredienten nakijken; zo levert vlees, vis, ei en dierlijk vet vitamine A en E, zalm vit A,B1,B2, B6, B11, B12, C, D en omega 3; zalmolie omega 3 en E; zeealgen vit B12 en omega 3;druivenpit vit C,D,E en B; lijnzaad vit A, B1,B2,B6,B11,B12,C en D; biergist B1 en B2; lecithine fosfor, vetzuren,choline en fructo-oligosacchariden een soort suikers die prebiotica leveren; wortel Beta caroteen, dat door de hond in vit A kan omgezet worden; kan runderpancreas alvleesklierenzymen leveren, kan cranberry urineproblemen voorkomen, glucosamine en chondroitine helpen botontkalking tegen te gaan kunnen het herstel bij een blessure versnellen en wordt agetes of goudsbloem of groene thee extract toegevoegd vanwege het zuiverende effect op de darmen.Alleen B6 en Zink mogen nooit in hogere concentraties voorkomen omdat deze toxic kunnen worden. Calcium en fosfor worden meestal apart vermeld op de lijst. De verhouding voor droogvoer ligt op 1.2 Ca/f maar wie wel eens KVV geeft of BARFt weet dat de verhoudingen daar iets anders liggen tussen 1.02-2.0 Ca/f. Daarom wordt vaak gezegd dat je hier goed moet variëren met voedingsstoffen, zodat een hond op bijvoorbeeld een week, de juiste verhoudingen binnen krijgt.Zou een hond bijvoorbeeld alleen spiervlees krijgen dan zou hij een te kort aan calcium oplopen, gevaarlijk voor skelet en gebit. Was het vroeger heel normaal om je hond een keer per week een rauw ei te geven, nu zou dat worden afgeraden, zeker als je droogvoer geeft, deels vanwege de antibiotica die kippen krijgen toegediend maar ook vanwege het hoge fosforgehalte in de dooier. Te veel aan calcium kan leiden tot botafwijkingen, net als een teveel aan fosfor, dat ook nog tot nierproblemen kan leiden. Het voordeel van vitaminen en mineralen die in de voedingsstoffen zelf voorkomen is dat ze beter en ten volle benut kunnen worden door de hond en naar zijn behoefte.
De hond die van oorsprong een carnivoor is, maar door zijn samenleven met de mens tot omnivoor is geworden, kan echter niet leven op plantaardige ingrediënten. Een voer dat dus als grootste ingrediënt een graan heeft en maar mondjesmaat dierlijke producten bevat, pas halverwege of nog lager op het lijstje, zal niet behoren tot het ideale voer voor je huisgenoot. Maar het wordt een ander verhaal als diezelfde hond dan wel dat voer krijgt maar ernaast een paar keer per week een stevige knook of een portie vlees, de overgebleven groenten van de maaltijd en net als jij een kopje yoghurt, een appel of een stuk kaas eet. In de commerciële voeding zit naast het verschil in de voedingsstoffen en hun voedingswaarde ook een groot verschil in wat het de hond oplevert aan energie. Iets dat hij toch echt nodig heeft voor zijn dagelijkse leven. Hoe meer onnodige "vulstoffen"een voer heeft hoe minder hij effectief gebruikt en dus via de darmen het lijf weer verlaat.Daarom kan een hond van het ene voer wel een kilo eten per dag en van het andere maar 250 gram nodig hebben. Ook heeft iedere hond zijn eigen energiebehoefte, dat afhankelijk is van zijn manier van leven. ( iets waarmee een bekend merk voor kattenvoer maar al te graag met reclame inspeelt op de bazen). De fabrikant geeft alleen een richtlijn voor de hoeveelheid die u van het betreffende merk moet geven.
Als u een volwassen hond ( een puppy is in de groei en heeft meer nodig in een andere samenstelling) precies dat wilt geven dat hij nodig heeft kijkt u naar zijn figuur /lichaamsbouw, het gemiddelde ras- gewicht, het daadwerkelijke lichaamsgewicht van uw hond en het energiegehalte dat het voer dat u geeft of wilt gaan geven oplevert.
Het plaatje kan u al een indicatie geven van uw hond, maar uit eigen ervaring kan ik u vertellen dat een mollige reu van een ras 5 kilo minder kan wegen dan een andere reu van hetzelfde ras, die eerder skinny is en ook nog ruim 30% meer eet om aan zijn behoefte te voldoen.Dus ga niet alleen af op wat je ziet!
Net als bij mensen kunnen we bij honden de BMI berekenen;
de formule voor de Feline BMI; lichaamsvet in procenten=(( ribbenkast/0,7067)-LIM)-(LIM) waarbij de ribbenkast gemeten wordt op de 9e rib en de LIM de afstand is tussen patella en hielbeen van de linker achterpoot. Als de uitslag bij mannelijk kleiner dan 61 ( vrouwelijk 62) is, is er sprake van ondergewicht. Tussen 61-80 (vrouwelijk 62-80) is normaal en boven de 80 is overgewicht. De formule is echter best lastig en iets verkeerd meten levert meteen een andere uitslag op. Op de website van kynofit kunt U een eenvoudigere berekening maken.
Een volwassen hond heeft bij een normale activiteit per kilo lichaamsgewicht (LG) zo'n 125 Kcal Metabole Energie nodig ( ME) per dag. Is uw hond licht actief dan maal 1,1 en bij zware activiteit tot maal 2. Ook hiervoor bestaat een formule.
(LG in kg) tot de 3/4 macht x 125= het aantal Kcal per dag.
Alleen de wiskundigen onder ons zullen dit op papier kunnen berekenen dus gebruik, net als ik, het rekenmachientje van uw tiener. Een voorbeeld; uw hond weegt 25 kilo. rekenmachine 25 ^ ( het dakje op uw machine) 0,75= uitkomst 11,2 kg maal 125 = 1400 kcal per dag nodig.
Nu is het zo dat 1 gram vet 9 kcal, 1 gram koolhydraten 4 en 1 gram eiwit ook 4 Kcal levert. Een hondenvoer bestaat altijd uit zoveel procent eiwit+ zoveel procent vet+ zoveel procent koolhydraten= 100 procent Nu moet u dus uitrekenen hoeveel gram per kilo elk is. voorbeeld; uw voer bevat 23% eiwit, 14 % vet en dus 63% koolhydraten ( samen 100%).
23% eiwit is dus 230 gram per kilo voer 230 maal 4= 920 Kcal
14% vet is dus 140 gram per kilo voer 140 maal 9= 1260 Kcal
63% koolhydraten is dus 630 gram per kilo voer 630 maal 4 = 2520 Kcal
dus 100% is per Kilo 4700 Kcal
Gaan we even terug naar de hond van 25 kilo die 1400 Kcal nodig had. 1 gram levert 4,7 Kcal. 1400 delen door 4,7 is dus nodig per dag afgerond 298 gram voer. het kan zijn dat dit binnen de richtlijn ligt die de fabrikant aangeeft maar schrik niet als dat niet zo is. Is het verschil erg groot dan zou ik persoonlijk overstappen naar een ander voer. Dit mag best van dezelfde fabrikant zijn, bijvoorbeeld hetzelfde voer voor een andere gewichtsklasse.
Alhoewel ik zelf een voorstander ben van op een natuurlijk mogelijke manier omgaan met voeding, zoals ik ook de tomaten- groentesoep niet uit een pakje maak, maar van verse ingrediënten, behoor ik ook tot de groep personen, die het niet ziet zitten om elke dag een rawfood/BARF maaltijd samen te stellen. Kennis, verwerkingsmethoden en opslagmogelijkheden houden me daarbij tegen. Dus geef ik mijn honden een commercieel voer, dat ik heb uitgekozen vanwege de samenstellingen in voedingsstoffen, op ervaringen in het verleden en krijgen ze KVV of iets anders als variatie. Ik zou namelijk ook niet elke dag spinaziestamppot willen eten, u wel?
Deze column is niet bedoeld om een wik te drijven tussen de verschillende voedingsmethodes noch om u ervan te overtuigen dat het ene voer beter is dan het andere.Het is bedoeld om u op een andere manier te laten kijken naar uw hond en zijn voeding. Zoals ik dat zelf ben gaan doen door een hoop research. In deze tijd en ongetwijfeld in de toekomst is net als het inzicht in menselijke eet behoeften en gewoonten ook dat voor de hond in ontwikkeling.In een tijd waarin gezondheidszorg onbetaalbaar lijkt te worden is het voor ons bazen ook belangrijk om zo gezond mogelijk te eten, drinken en leven, naar uw eigen mogelijkheden en onmogelijkheden. Waarom dan niet hetzelfde voor uw hond?
Momenteel komen er al veel meer ( Amerikaanse) voeders op de markt, die gebruik maken van het besef dat gezondheidsproblemen in rassen mogelijk wel eens konden komen door de niet natuurlijke voeding voor de hond ( wolf). De soorten die op de markt zijn pretenderen allemaal het beste te zijn, dat maakt de keuze moeilijk. Vooral als u kijkt naar het merk en niet naar de samenstelling. En dat is wat ik met deze column probeer duidelijk te maken.
Het voer dat u geeft aan uw hond, is aan u zelf om te beoordelen. Kijk naar uw hond, naar zijn bouw, zijn figuur, zijn gezondheid, zijn activiteit en zoek in uw eigen mogelijkheden naar de beste voeding voor uw kameraadje, hoe duur of goedkoop ,van welk merk of op welke voedingsmanier dat ook is.
Er zijn allemaal voors en tegens op te noemen voor elk van deze produkten, meestal gebaseerd op de ervaringen van de eigenaren. De ene hond kwakkelt zijn hele leven op het duurste voer, de andere hond heeft een lang leven zonder gebreken, altijd alleen maar het goedkoopste voer gehad, dat de eigenaren zich konden veroorloven.
Wanneer er iets met de hond aan de hand is, schrijven dierenartsen maar al te graag een duur dieetvoer voor, uiteraard dat van een fabrikant waarmee ze zaken doen. Maar is het wel echt het beste voor de hond?
wat heeft uw hond nu werkelijk nodig en hoe weet u of uw hond niet te dik of te dun is? Is het duurste voer echt het beste of is het gewoon commercie?
De hond, de gedomesticeerde soortgenoot van de wolf, heeft er eeuwen over gedaan om te komen tot de hondensoorten die we hedendaags kennen. Waar ze voorheen hun eigen portie bij elkaar jaagden en dan de prooi met huid en haar verslonden,werden de eerste hond-wolven al wat luier en vulden hun jachtmaal aan met de restjes van de maaltijden, die ze vonden rondom het woongebied van de mens. Toen de mens besefte dat ze hierdoor de wolf kon temmen ging men selectief kiezen voor zij die voldeden aan de doelen voor de mens, bewaken, jagen, hoeden en later schoothond. De mens gaf ze eten om daarmee hun loyaliteit te behouden.Tot de eerste helft van de twintigste eeuw bestond dat voer uit tafelresten, vlees en botten die de mens weggooide.
Het ontstaan van de eerste commerciele hondenvoeren zou je wellicht kunnen vergelijken met het ontstaan van flesvoeding voor babies. Waar deze voorheen gevoed werden aan de borst of door een min, kwam met de tijd van individuele groei en vrouwenemancipatie het besef dat men niet afhankelijk wilde zijn hiervan. Door flesvoeding dat de persoonlijke voeding kon vervangen werd die vrijheid bereikt.In de tweede helft van de 20e eeuw kwamen ook de eerste al voorbereide maaltijden om die reden op de markt.
Het is dus voor te stellen dat zo'n soortgelijke insteek het ontstaan van hondenvoer in de hand heeft gewerkt. Het eerste commerciele hondenvoer was echter gebaseerd op menselijke behoeften en niet die van een hond zelf.Ook de kostprijs was belangrijk dus werd er gebruik gemaakt van de goedkoopste ingredienten ( zoals graan) en allerlei smaakgerichte chemische toevoegingen.
Inmiddels is er meer onderzoek gedaan naar de hondse voedingsbehoefte en zijn sommige toevoegingen verboden vanwege de schadelijke effecten.
Maar toch is het raar dat de mens zich laat leiden door reclames en fabrikanten.
Wist u bijvoorbeeld dat Eukanuba, gemaakt wordt door een fabrikant die ook wasmiddelen, luiers en batterijen maakt, dat Hills gemaakt wordt door een fabrikant die ook tandpasta en shampoo maakt, of dat Pedigree, frolic en whiskas gemaakt worden bij een fabrikant van chocoladeprodukten en kauwgom? Natuurlijk zullen de gebruikers van barfen en rawfood zich nu wel in hun handen wrijven. Is commercieel hondenvoer dan slecht?
Nee, zeker niet, het is bewust samengesteld om te voldoen in de voedingsbehoefte van de hond maar het dient ook de gemakszucht van de baas.Want zeg nu zelf, een bak vullen met hondenbrokken is een stuk gemakkelijker dan groenten en vlees/botten gebruiksklaar maken, laat staan deze op juiste wijze samenstellen zodat het een effectieve voeding wordt.Daar spelen fabrikanten handig op in met kant en klaar produkten en verleidende reclames. Als iets duur is moet het wel goed zijn. Bedenk echter dat een dure prijs ook kan komen door dure reclamecampagnes en niet zozeer door goede ingredienten. Maar iets meer actie dan klakkeloos een bepaald voer geven kan wel verlangd worden van een baas.
Allereerst door het lezen van het etiket van het hondenvoer en dan bedoel ik de ingredientenlijst en niet de opdruk. Net als bij produkten voor de mens geldt hier namelijk de regel dat wat het eerst vermeld staat, er het meeste in zit. Dat het etiket schreeuwt - kip- houdt alleen maar in dat er minimaal 1% aan kip of kipverwante ingredienten inzitten...iets om even over na te denken!
Wat heeft een hond nodig?
Vetten worden door de hond gebruikt als leverancier van energie en leveren de vitaminen A,D,E en K. Vet wordt aan hondenvoer toegevoegd in de vorm van vlees, ei, vetzuren,dierlijk vet, vis, en vis- ( vb zalm) olie. Puur vet toevoegen zou namelijk het droogvoer ranzig maken waardoor het minder houdbaar wordt. Vet vlees, donker kip of kalkoenvlees, kwark en ricotta, zoutloos kip of spekvet, volle yoghurt ( beperkt geven vanwege het fosforgehalte) zijn ook goede vetbronnen. Wist u dat wanneer u een magere hond meer vet moet geven u daarvoor goed roomboter kunt gebruiken. Dit bevat namelijk 82% puur dierlijk vet en levert daardoor ruim 74 kcal per 10 gram op.
Naast vetten heeft de hond eiwitten nodig die hij in zijn lichaam omzet in essentiele aminozuren. Wanneer de eiwitten van dierlijk materiaal komen, dus van vis, vlees, (zalm)olie en ei, kan de hond er elk aminozuur van maken die hij nodig heeft.Toch vind je in commercieel hondenvoer juist vaak plantaardig eiwit toegevoegd. Deze kan de hond maar ten dele gebruiken. De grootste reden voor de fabrikant is dat plantaardig een stuk goedkoper is. Het voer vermeldt het vaak niet specifiek als plantaardig maar eiwitbronnen zijn dan granen en soja, waarbij het gliadine dat in tarwe zit en soja, dat wel veel eiwit levert maar helaas andere vitaminen en voedingsstoffen afbreekt bij de hond, de slechtste eiwitbronnen zijn. Granen worden daarnaast ook toegevoegd vanwege de koolhydraten die net als vetten energie leveren ( maar uiteraard weer een stuk goedkoper zijn dan vlees).De hond heeft niet zozeer behoefte aan die granen als energieleverancier maar maakt wel gebruik van de voedingsvezels. Granen, en met name tarwe kunnen ook bij de hond een glutenallergie veroorzaken of versterken, dat zich vaak uit in jeuk en een slechte vacht. Op het verlanglijstje als hypo-allergene koolhydraten en voedingsvezels staan rijst ( waarvan 100% van de koolhydraten kan worden opgenomen), aardappel en mais. Bietenpulp, een afvalprodukt is ook een goede ruwe vezelbron die een positief effect heeft op de stoelgang van de hond. het is rijk aan koolhydraten en energie maar heeft weinig eiwitten.
Verder is vocht van belang voor de voeding. In blikvoer en deels in KVV en rawfood zit al vocht. Bij droogvoer is het belangrijk dat de hond de beschikking heeft over vers water naar behoefte.
Gemiddeld heeft een volwassen hond met een normale activiteit zo'n 50- 60 ml per kilo lichaamsgewicht per dag nodig. Maar is een hond ziek, doet hij een zware activiteit, denk aan een hondensport als agility of sledehond, gestresst of is het bloedjeheet weer dan drinkt ook een hond meer. Het is alleen niet gezond als een hond langere tijd meer dan tweemaal de normale hoeveelheid drinkt, dit omdat het vocht ook noodzakelijke vitaminen, de wateroplosbare B en C, te snel afvoert waardoor de hond een tekort hieraan kan krijgen. Het is daarom dat een hond die diarree heeft of braakt vaak een electrolytenpoeder of ORS krijgt toegediend of baat kan hebben bij een prebiotica als yakult, dat de balans in de darmen herstelt. Vocht levert echter geen kalorieen op, waardoor een hond op blikvoer dan wel een enorme bak voer kan hebben gehad maar toch niet genoeg heeft gegeten!
Vitamines en mineralen die specifiek staan genoteerd op de ingrediëntenlijst zijn vrijwel altijd apart toegevoegd door de fabrikant. Handig want je weet hoeveel er van elk in zit, maar ook lastig als je op energiebehoefte zou gaan voeden.Vergelijk het maar een beetje met een vitaminen pil,je krijgt hiermee iedere dag dezelfde hoeveelheid vitaminen en mineralen binnen, ook als je aan een bepaald vitamine geen behoefte hebt.Opslag van de vet oplosbare vitaminen ADEK is niet gezond. Als vitamines en mineralen niet vermeld staan op de ingrediëntenlijst wil dat echt niet zeggen dat ze niet in het voer zitten. Kwestie van de ingredienten nakijken; zo levert vlees, vis, ei en dierlijk vet vitamine A en E, zalm vit A,B1,B2, B6, B11, B12, C, D en omega 3; zalmolie omega 3 en E; zeealgen vit B12 en omega 3;druivenpit vit C,D,E en B; lijnzaad vit A, B1,B2,B6,B11,B12,C en D; biergist B1 en B2; lecithine fosfor, vetzuren,choline en fructo-oligosacchariden een soort suikers die prebiotica leveren; wortel Beta caroteen, dat door de hond in vit A kan omgezet worden; kan runderpancreas alvleesklierenzymen leveren, kan cranberry urineproblemen voorkomen, glucosamine en chondroitine helpen botontkalking tegen te gaan kunnen het herstel bij een blessure versnellen en wordt agetes of goudsbloem of groene thee extract toegevoegd vanwege het zuiverende effect op de darmen.Alleen B6 en Zink mogen nooit in hogere concentraties voorkomen omdat deze toxic kunnen worden. Calcium en fosfor worden meestal apart vermeld op de lijst. De verhouding voor droogvoer ligt op 1.2 Ca/f maar wie wel eens KVV geeft of BARFt weet dat de verhoudingen daar iets anders liggen tussen 1.02-2.0 Ca/f. Daarom wordt vaak gezegd dat je hier goed moet variëren met voedingsstoffen, zodat een hond op bijvoorbeeld een week, de juiste verhoudingen binnen krijgt.Zou een hond bijvoorbeeld alleen spiervlees krijgen dan zou hij een te kort aan calcium oplopen, gevaarlijk voor skelet en gebit. Was het vroeger heel normaal om je hond een keer per week een rauw ei te geven, nu zou dat worden afgeraden, zeker als je droogvoer geeft, deels vanwege de antibiotica die kippen krijgen toegediend maar ook vanwege het hoge fosforgehalte in de dooier. Te veel aan calcium kan leiden tot botafwijkingen, net als een teveel aan fosfor, dat ook nog tot nierproblemen kan leiden. Het voordeel van vitaminen en mineralen die in de voedingsstoffen zelf voorkomen is dat ze beter en ten volle benut kunnen worden door de hond en naar zijn behoefte.
De hond die van oorsprong een carnivoor is, maar door zijn samenleven met de mens tot omnivoor is geworden, kan echter niet leven op plantaardige ingrediënten. Een voer dat dus als grootste ingrediënt een graan heeft en maar mondjesmaat dierlijke producten bevat, pas halverwege of nog lager op het lijstje, zal niet behoren tot het ideale voer voor je huisgenoot. Maar het wordt een ander verhaal als diezelfde hond dan wel dat voer krijgt maar ernaast een paar keer per week een stevige knook of een portie vlees, de overgebleven groenten van de maaltijd en net als jij een kopje yoghurt, een appel of een stuk kaas eet. In de commerciële voeding zit naast het verschil in de voedingsstoffen en hun voedingswaarde ook een groot verschil in wat het de hond oplevert aan energie. Iets dat hij toch echt nodig heeft voor zijn dagelijkse leven. Hoe meer onnodige "vulstoffen"een voer heeft hoe minder hij effectief gebruikt en dus via de darmen het lijf weer verlaat.Daarom kan een hond van het ene voer wel een kilo eten per dag en van het andere maar 250 gram nodig hebben. Ook heeft iedere hond zijn eigen energiebehoefte, dat afhankelijk is van zijn manier van leven. ( iets waarmee een bekend merk voor kattenvoer maar al te graag met reclame inspeelt op de bazen). De fabrikant geeft alleen een richtlijn voor de hoeveelheid die u van het betreffende merk moet geven.
Als u een volwassen hond ( een puppy is in de groei en heeft meer nodig in een andere samenstelling) precies dat wilt geven dat hij nodig heeft kijkt u naar zijn figuur /lichaamsbouw, het gemiddelde ras- gewicht, het daadwerkelijke lichaamsgewicht van uw hond en het energiegehalte dat het voer dat u geeft of wilt gaan geven oplevert.
Het plaatje kan u al een indicatie geven van uw hond, maar uit eigen ervaring kan ik u vertellen dat een mollige reu van een ras 5 kilo minder kan wegen dan een andere reu van hetzelfde ras, die eerder skinny is en ook nog ruim 30% meer eet om aan zijn behoefte te voldoen.Dus ga niet alleen af op wat je ziet!
Net als bij mensen kunnen we bij honden de BMI berekenen;
de formule voor de Feline BMI; lichaamsvet in procenten=(( ribbenkast/0,7067)-LIM)-(LIM) waarbij de ribbenkast gemeten wordt op de 9e rib en de LIM de afstand is tussen patella en hielbeen van de linker achterpoot. Als de uitslag bij mannelijk kleiner dan 61 ( vrouwelijk 62) is, is er sprake van ondergewicht. Tussen 61-80 (vrouwelijk 62-80) is normaal en boven de 80 is overgewicht. De formule is echter best lastig en iets verkeerd meten levert meteen een andere uitslag op. Op de website van kynofit kunt U een eenvoudigere berekening maken.
Een volwassen hond heeft bij een normale activiteit per kilo lichaamsgewicht (LG) zo'n 125 Kcal Metabole Energie nodig ( ME) per dag. Is uw hond licht actief dan maal 1,1 en bij zware activiteit tot maal 2. Ook hiervoor bestaat een formule.
(LG in kg) tot de 3/4 macht x 125= het aantal Kcal per dag.
Alleen de wiskundigen onder ons zullen dit op papier kunnen berekenen dus gebruik, net als ik, het rekenmachientje van uw tiener. Een voorbeeld; uw hond weegt 25 kilo. rekenmachine 25 ^ ( het dakje op uw machine) 0,75= uitkomst 11,2 kg maal 125 = 1400 kcal per dag nodig.
Nu is het zo dat 1 gram vet 9 kcal, 1 gram koolhydraten 4 en 1 gram eiwit ook 4 Kcal levert. Een hondenvoer bestaat altijd uit zoveel procent eiwit+ zoveel procent vet+ zoveel procent koolhydraten= 100 procent Nu moet u dus uitrekenen hoeveel gram per kilo elk is. voorbeeld; uw voer bevat 23% eiwit, 14 % vet en dus 63% koolhydraten ( samen 100%).
23% eiwit is dus 230 gram per kilo voer 230 maal 4= 920 Kcal
14% vet is dus 140 gram per kilo voer 140 maal 9= 1260 Kcal
63% koolhydraten is dus 630 gram per kilo voer 630 maal 4 = 2520 Kcal
dus 100% is per Kilo 4700 Kcal
Gaan we even terug naar de hond van 25 kilo die 1400 Kcal nodig had. 1 gram levert 4,7 Kcal. 1400 delen door 4,7 is dus nodig per dag afgerond 298 gram voer. het kan zijn dat dit binnen de richtlijn ligt die de fabrikant aangeeft maar schrik niet als dat niet zo is. Is het verschil erg groot dan zou ik persoonlijk overstappen naar een ander voer. Dit mag best van dezelfde fabrikant zijn, bijvoorbeeld hetzelfde voer voor een andere gewichtsklasse.
Alhoewel ik zelf een voorstander ben van op een natuurlijk mogelijke manier omgaan met voeding, zoals ik ook de tomaten- groentesoep niet uit een pakje maak, maar van verse ingrediënten, behoor ik ook tot de groep personen, die het niet ziet zitten om elke dag een rawfood/BARF maaltijd samen te stellen. Kennis, verwerkingsmethoden en opslagmogelijkheden houden me daarbij tegen. Dus geef ik mijn honden een commercieel voer, dat ik heb uitgekozen vanwege de samenstellingen in voedingsstoffen, op ervaringen in het verleden en krijgen ze KVV of iets anders als variatie. Ik zou namelijk ook niet elke dag spinaziestamppot willen eten, u wel?
Deze column is niet bedoeld om een wik te drijven tussen de verschillende voedingsmethodes noch om u ervan te overtuigen dat het ene voer beter is dan het andere.Het is bedoeld om u op een andere manier te laten kijken naar uw hond en zijn voeding. Zoals ik dat zelf ben gaan doen door een hoop research. In deze tijd en ongetwijfeld in de toekomst is net als het inzicht in menselijke eet behoeften en gewoonten ook dat voor de hond in ontwikkeling.In een tijd waarin gezondheidszorg onbetaalbaar lijkt te worden is het voor ons bazen ook belangrijk om zo gezond mogelijk te eten, drinken en leven, naar uw eigen mogelijkheden en onmogelijkheden. Waarom dan niet hetzelfde voor uw hond?
Momenteel komen er al veel meer ( Amerikaanse) voeders op de markt, die gebruik maken van het besef dat gezondheidsproblemen in rassen mogelijk wel eens konden komen door de niet natuurlijke voeding voor de hond ( wolf). De soorten die op de markt zijn pretenderen allemaal het beste te zijn, dat maakt de keuze moeilijk. Vooral als u kijkt naar het merk en niet naar de samenstelling. En dat is wat ik met deze column probeer duidelijk te maken.
Het voer dat u geeft aan uw hond, is aan u zelf om te beoordelen. Kijk naar uw hond, naar zijn bouw, zijn figuur, zijn gezondheid, zijn activiteit en zoek in uw eigen mogelijkheden naar de beste voeding voor uw kameraadje, hoe duur of goedkoop ,van welk merk of op welke voedingsmanier dat ook is.
Labels:
bearded collumn©,
gezondheid,
hond,
hondenvoer
maandag 18 februari 2013
Huisje Boompje Voorjaar
Bijna Voorjaar
Een koppeltje Pimpelmeesjes vliegt driftig rond in onze tuin.
Als eerste vogeltjes dit voorjaar zijn ze begonnen met de zoektocht naar een huisje passend voor hun gezin-to-be.
Toevallig heeft Zoonlief op school als werkstuk opgekregen; een uniek vogelhuis ontwerpen. Deze vervolgens ineen te stelen. En het totale traject van materiaal-lijst tot reclame uit te werken. Zijn vrij uit de kluiten gewassen project, met nestkast en voederafdak, heeft van Mams de liefdevolle naam
"huize Zeearend"gekregen. Inmiddels staat het prototype in de grondlak...
Schoonpa een eigengemaakt vogelhuisje mee als suggestie.
Ietwat groen uitgeslagen heeft het de tand des tijds al zo'n 25 jaar doorstaan.
Maar Zoonlief besloot toch dat zijn eigen unieke ontwerp 't moest gaan worden.
Na de show op school zal zijn "huize Zeearend" een plekje zal gaan krijgen tegen de muur van de kennelruimte en de schuur.
Een heuse "vogelwijk" is er inmiddels aan het ontstaan van allerlei vogelhuisjes.
Er is er zelfs nog een schoolproject van Mams Broer en
een voederplankje een paar jaar geleden gemaakt door Dochterlief op het vmbo
.
De wijk is erg in trek bij al het fladderend gezelschap in onze tuin. Dat zich uitstrekt van de al genoemde pimpelmeesjes tot roodborstjes, musjes, merels en koolmeesjes en zelfs zo nu en dan een rare snuiter
Ja, de schuur! Door Manlief pas voorzien van een verhoogde vloer wat resulteerde in meteen het uitmesten van alle bouwmaterialen en gereedschappen. Met als gevolg dat er zich buiten een flinke berg afvalhout heeft verzameld...dat zijn weg , in stukken gezaagd, wel vind naar de houtkachel van Tante.
Afvalhout dat ook aanzet tot inspiratie en aan knutselen door het Team. Om Schoonpa's vervallen "kraakpandje" te laten verrijzen in nieuwstaat.
Manlief begint driftig uit de stapel stukken hout te veroveren, die als basis kunnen dienen. En wat zaagmomenten verder, met handzaag, decoupeerzaag en een gatenzaag van 3,5 cm doorsnede, liggen de benodigde stukken klaar;
- 2x dakdelen van 17 x 37,5 cm
- 2x voor/achterkant, een driehoek
met een middellijn van 34 cm hoog
en de helft van de bodem 8 cm ( totaalbreedte dus 16)
-1x bodem van 16 x 15 cm
- en een stukje notenboomtak dat moet dienen als aanvliegstokje.
Om door Mams met een tig aantal spijkertjes, een schroef, een stukje dakleer en wat montagekit om te toveren tot een nieuwere versie van Schoonpa's ontwerp. Eerst wordt de schroef op gepaste afstand van het invlieg-gat van binnenuit bevestigd voor het stokje.
De achterzijde en voorzijde worden tegen de bodemzijde van 16 cm bevestigd.
Dan de dakdelen, met een beetje hulp tegen het verschuiven,tegen de zijranden van de voor/achterzijde. Om het waterdicht te maken wordt een gevonden stukje dakleer op maat geknipt om het dak extra tegen de regen te beschermen.
Ter ere van het origineel en diens maker krijgt deze de naam "Huize Duiventil"
Natuurlijk gaat ook dit vogelhuisje een plaats krijgen in onze Vogelwijk..
| huize Zee-arend en huize Duiventil |
vrijdag 8 februari 2013
De Hondenbelasting op de schop
Nu de hel is uitgebroken in Nederland na de uitspraak van de rechter in Den Bosch over het heffen van
hondenbelasting ten behoeve van de pot algemene middelen en deze uitspraak is gedaan ten gunste van een inwoner
van mijn gemeente (wie je ook bent.. Dankjewel daarvoor) wordt het tijd toch even een blogje te schrijven.
Zeker nu de gemeente Sittard-Geleen om zijn illegale inkomsten te blijven verkrijgen in cassatie gaat bij de rechtbank.
Een uitspraak van de leidend ambtenaar inzake tegen 2- vandaag ;dat wanneer ze in hoger beroep verliezen ze het bedrag van 550.000 euro wel op een andere manier, zoals via de OZB, bij de burger zal verhalen en de manier van onderbouwing van het daadwerkelijk gebruikte deel van de kosten zo'n 2 ton, doet me mijn haren rijzen!
Er wordt gerefereerd aan een wet uit 1851 die werd ingevoerd omdat honden voor karvervoer werden gebruikt en er veel hondsdolheid door deze en zwerfhonden voorkwam..Een beetje achterhaald daar honden niet meer zwerven, de hondenkar alleen nog recreatief voorkomt en de honden op kosten van hun eigenaar worden ingeent tegen hondsdolheid.
Vreemd dat getoornd wordt aan de Mammoetwet uit 1968 die elk kind naar vermogen recht op onderwijs verschaft maar een wet die ruim een eeuw ouder is (uit gemakszucht en geldlust) wordt nageleefd!
Als hondenbezitter vind ik dat een bedrag van ruim 200.000 als volgens de heer M. zijnde de daadwerkelijke kosten voor het hondenbeleid wel een beetje overtrokken. Ondanks enkele enquetes en inspraak bijeenkomsten om tot een goed hondenbeleid te komen waarin het samenleven van hondenbezitters en niet hondenbezitters centraal stond is het beleid tot nu toe een lachertje geweest voor zij die het geld incasseren.
Met mondjesmaat wordt inderdaad een afvalbak geplaatst, wanneer er voor de zoveelste keer om verzocht wordt, om deze vervolgens met "zwerf"vuil gevuld te zien worden.Een duidelijk teken dat deze algemene middelen er dus allang hadden moeten staan en dus behoren tot de algemene pot, betaald door alle inwoners bijvoorbeeld uit de afvalheffing. Maar okee, daar sta je dan met je zakje, mee naar huis nemen dan maar... ja dus ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die de boel gewoon laten liggen. Ook ik, als bezitter van meerdere honden, kan zich grondig ergeren aan een drol op de stoep of aan mensen die klagen maar die je dan een paar uur later zelf met hun geliefde viervoeter ziet wandelen langs de speeltuin, schichtig om zich heen kijkend, gauw door stappend, wanneer de hond in kwestie zich weer omhoog gewerkt heeft vanuit halfzittende houding...
je kunt je de rest wel voorstellen toch! Ik ruim de troep van mijn honden, waar moet, wel op en dat kost me al zakjes en afvalheffing.
Dat terwijl het opruimen van hondendrollen in mijn gemeente plaatsvindt met het tegelijkertijd opruimen van zwerfafval (dus algemeen afval) en het grasmaaien samen.En dit werk zelf is zo goedkoop mogelijk uitbesteedt.
Voor die overgebleven 350.000 euro kan best een extra rondje opgeruimd worden??
Maar is het niet de schuld van de gemeente zelf? Die na tig jaren nog steeds niets heeft gedaan aan de geinventariseerde wens van de hondenbezitter om gebieden op loopafstand van de woonwijken te realiseren, waar de honden vrij zijn gang kan gaan..zonder daarbij anderen te storen. Nee, in plaats van de aanleg van hondenlosloopgebieden zijn, alleen al in mijn dorpsdeel, de beschikbare gebieden aangewend voor loop en fietsroutes,is een jeudeboulebaan en een hangjongerenplek langs de meest gelopen routes geplaatst waardoor je nergens meer veilig voor verkeer en relaxt kan lopen.
Nogal logisch dat er zo frustraties ontstaan!
De kosten voor een hondencontroleur vallen natuurlijk niet onder het hondenbeleid,
daarin moet de goede ambtenaar toch echt een vergissing hebben gemaakt!...deze controleur werkt namelijk voor de tegenpartij.
Het is toch van de idiote, dat, als ik mijn buurtgenoten vertel dat ik weer last heb van hun kat in mijn tuin, die met z'n nagels over mijn auto loopt of zit te mauwen op mijn oprit,dat ik dan krijg te horen dat ik" 'm maar terug moet sturen als ie lastig is".
Als die kat dat mag, dan mag mijn hond ook in hun tuin rondrennen, toch,
" stuur ze maar terug als ze lastig zijn!"
Maar als ik dat zou doen dan zou de politie meteen bij mij aan de deur staan vanwege veroorzaakte overlast door mijn honden.
Pure Discriminatie.
Een rekensommetje leert me dat het bedrag van 550.000 euro aan hondenbelasting in de gemeente Sittard-Geleen door zo'n 9,8% van het totale aantal inwoners,zo'n 21 % van alle particuliere huishoudens (op basis van 1 hond en het aantal inwoners/huishoudens op 1 nov 2012) wordt gedragen.
Van deze 550.000 euro wordt dan ook nog maar een kleine 40% besteed aan hondenbeleid, al dan niet terecht zo gecategoriseerd. De rest van het bedrag wordt wel door de groep hondeneigenaren opgehoest, maar uitgegeven aan zaken waar ook de andere doelgroep profijt van heeft of kan hebben.Is het dan niet eerlijker wanneer de gehele kosten betaald worden uit de algemene middelen, betaald door alle huishoudens/inwoners.
Waarom moet een hondenbezitter veel meer bijdragen aan de algemene middelen dan iemand anders?
Ter overdenking; het totale bedrag aan door de gemeente geheven hondenbelasting zou indien betaald door ieder huishouden 12,54 euro per jaar zijn of ongeveer 5,84 per inwoner.Is dit nu de strijd waard?
Ja maar, hoor ik een tegenstander nu roepen. Wij hebben overlast van jullie, met al die poep op de straat, en die blaffende honden....dus moeten jullie er ook maar voor betalen.En als jullie in de fout gaan dan moeten jullie een boete betalen..en waarom moeten wij betalen voor voorzieningen voor jullie doelgroep?
Prima, de werkelijke kosten, mits onderbouwd en gestaafd via bonnetjes, wil ik best voldoen maar
als hondenbezitters moeten opdraaien voor hun verwante kosten,
dan mag een voetbalclub die failliet gaat, zoals Fortuna, en/of de kosten voor de beveiliging tegen oproerkraaiers tijdens de sportwedstrijden/ evenementen ook betaald worden door deze groep spelers en hun fans.
En wie betaalt dan het opruimen van het zwerfafval, dat misschien wel door uw tieners is neergegooid? Of het bushokje of kledingbox die door een groep hangjongeren in de fik is gestoken ( zijn niet mijn kinderen want dan zaten ze die nu in de petoet).Of de rommel opruimen die op straat is achtergebleven van vuurwerk of carnaval? ( ik steek geen vuurwerk af maar betaal daar toch ook aan mee?)
En de schade die uw rondzwervende kat heeft veroorzaakt aan een auto of een voliere? het leed van een eigenaar wanneer zijn dier is doodgereden door een weggebruiker die meent dat een levend wezen, anders dan een mens,geen recht heeft gebruik te maken van die weg, alleen omdat hij wegenbelasting ervoor betaalt? Waarom mogen voorzieningen voor doelgroepen als ouderen, een hangplek voor jongeren, het onderhouden van het plaatselijk voetbalterrein wel betaalt worden uit de pot algemene middelen,maar moet de doelgroep hondenbezitters een voorziening wel zelf betalen? Moet ik echt nog meer voorbeelden noemen?
Toch blijkt uit research op het internet dat in gemeenten waar de hondenbelasting is afgeschaft of waar in elk geval de gemeente daadwerkelijk mogelijkheden heeft gecreëerd voor de hondenbezitter, het discriminatie-gevoel is afgenomen en de frustratie is verminderd tussen hondeneigenaar en andere doelgroepen.
Nu door de economische crisis toch alles op de schop gaat, is het echt tijd geworden om ook de wet van de hondenbelasting te schrappen en als gemeente het voortouw te nemen op zoek naar oplossingen die alle partijen tevreden stellen. En suggesties nodig?
Zeker nu de gemeente Sittard-Geleen om zijn illegale inkomsten te blijven verkrijgen in cassatie gaat bij de rechtbank.
Een uitspraak van de leidend ambtenaar inzake tegen 2- vandaag ;dat wanneer ze in hoger beroep verliezen ze het bedrag van 550.000 euro wel op een andere manier, zoals via de OZB, bij de burger zal verhalen en de manier van onderbouwing van het daadwerkelijk gebruikte deel van de kosten zo'n 2 ton, doet me mijn haren rijzen!
Er wordt gerefereerd aan een wet uit 1851 die werd ingevoerd omdat honden voor karvervoer werden gebruikt en er veel hondsdolheid door deze en zwerfhonden voorkwam..Een beetje achterhaald daar honden niet meer zwerven, de hondenkar alleen nog recreatief voorkomt en de honden op kosten van hun eigenaar worden ingeent tegen hondsdolheid.
Vreemd dat getoornd wordt aan de Mammoetwet uit 1968 die elk kind naar vermogen recht op onderwijs verschaft maar een wet die ruim een eeuw ouder is (uit gemakszucht en geldlust) wordt nageleefd!
Als hondenbezitter vind ik dat een bedrag van ruim 200.000 als volgens de heer M. zijnde de daadwerkelijke kosten voor het hondenbeleid wel een beetje overtrokken. Ondanks enkele enquetes en inspraak bijeenkomsten om tot een goed hondenbeleid te komen waarin het samenleven van hondenbezitters en niet hondenbezitters centraal stond is het beleid tot nu toe een lachertje geweest voor zij die het geld incasseren.
Met mondjesmaat wordt inderdaad een afvalbak geplaatst, wanneer er voor de zoveelste keer om verzocht wordt, om deze vervolgens met "zwerf"vuil gevuld te zien worden.Een duidelijk teken dat deze algemene middelen er dus allang hadden moeten staan en dus behoren tot de algemene pot, betaald door alle inwoners bijvoorbeeld uit de afvalheffing. Maar okee, daar sta je dan met je zakje, mee naar huis nemen dan maar... ja dus ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die de boel gewoon laten liggen. Ook ik, als bezitter van meerdere honden, kan zich grondig ergeren aan een drol op de stoep of aan mensen die klagen maar die je dan een paar uur later zelf met hun geliefde viervoeter ziet wandelen langs de speeltuin, schichtig om zich heen kijkend, gauw door stappend, wanneer de hond in kwestie zich weer omhoog gewerkt heeft vanuit halfzittende houding...
je kunt je de rest wel voorstellen toch! Ik ruim de troep van mijn honden, waar moet, wel op en dat kost me al zakjes en afvalheffing.
Dat terwijl het opruimen van hondendrollen in mijn gemeente plaatsvindt met het tegelijkertijd opruimen van zwerfafval (dus algemeen afval) en het grasmaaien samen.En dit werk zelf is zo goedkoop mogelijk uitbesteedt.
Voor die overgebleven 350.000 euro kan best een extra rondje opgeruimd worden??
Maar is het niet de schuld van de gemeente zelf? Die na tig jaren nog steeds niets heeft gedaan aan de geinventariseerde wens van de hondenbezitter om gebieden op loopafstand van de woonwijken te realiseren, waar de honden vrij zijn gang kan gaan..zonder daarbij anderen te storen. Nee, in plaats van de aanleg van hondenlosloopgebieden zijn, alleen al in mijn dorpsdeel, de beschikbare gebieden aangewend voor loop en fietsroutes,is een jeudeboulebaan en een hangjongerenplek langs de meest gelopen routes geplaatst waardoor je nergens meer veilig voor verkeer en relaxt kan lopen.
Nogal logisch dat er zo frustraties ontstaan!
De kosten voor een hondencontroleur vallen natuurlijk niet onder het hondenbeleid,
daarin moet de goede ambtenaar toch echt een vergissing hebben gemaakt!...deze controleur werkt namelijk voor de tegenpartij.
Het is toch van de idiote, dat, als ik mijn buurtgenoten vertel dat ik weer last heb van hun kat in mijn tuin, die met z'n nagels over mijn auto loopt of zit te mauwen op mijn oprit,dat ik dan krijg te horen dat ik" 'm maar terug moet sturen als ie lastig is".
Als die kat dat mag, dan mag mijn hond ook in hun tuin rondrennen, toch,
" stuur ze maar terug als ze lastig zijn!"
Maar als ik dat zou doen dan zou de politie meteen bij mij aan de deur staan vanwege veroorzaakte overlast door mijn honden.
Pure Discriminatie.
Een rekensommetje leert me dat het bedrag van 550.000 euro aan hondenbelasting in de gemeente Sittard-Geleen door zo'n 9,8% van het totale aantal inwoners,zo'n 21 % van alle particuliere huishoudens (op basis van 1 hond en het aantal inwoners/huishoudens op 1 nov 2012) wordt gedragen.
Van deze 550.000 euro wordt dan ook nog maar een kleine 40% besteed aan hondenbeleid, al dan niet terecht zo gecategoriseerd. De rest van het bedrag wordt wel door de groep hondeneigenaren opgehoest, maar uitgegeven aan zaken waar ook de andere doelgroep profijt van heeft of kan hebben.Is het dan niet eerlijker wanneer de gehele kosten betaald worden uit de algemene middelen, betaald door alle huishoudens/inwoners.
Waarom moet een hondenbezitter veel meer bijdragen aan de algemene middelen dan iemand anders?
Ter overdenking; het totale bedrag aan door de gemeente geheven hondenbelasting zou indien betaald door ieder huishouden 12,54 euro per jaar zijn of ongeveer 5,84 per inwoner.Is dit nu de strijd waard?
Ja maar, hoor ik een tegenstander nu roepen. Wij hebben overlast van jullie, met al die poep op de straat, en die blaffende honden....dus moeten jullie er ook maar voor betalen.En als jullie in de fout gaan dan moeten jullie een boete betalen..en waarom moeten wij betalen voor voorzieningen voor jullie doelgroep?
Prima, de werkelijke kosten, mits onderbouwd en gestaafd via bonnetjes, wil ik best voldoen maar
als hondenbezitters moeten opdraaien voor hun verwante kosten,
dan mag een voetbalclub die failliet gaat, zoals Fortuna, en/of de kosten voor de beveiliging tegen oproerkraaiers tijdens de sportwedstrijden/ evenementen ook betaald worden door deze groep spelers en hun fans.
En wie betaalt dan het opruimen van het zwerfafval, dat misschien wel door uw tieners is neergegooid? Of het bushokje of kledingbox die door een groep hangjongeren in de fik is gestoken ( zijn niet mijn kinderen want dan zaten ze die nu in de petoet).Of de rommel opruimen die op straat is achtergebleven van vuurwerk of carnaval? ( ik steek geen vuurwerk af maar betaal daar toch ook aan mee?)
En de schade die uw rondzwervende kat heeft veroorzaakt aan een auto of een voliere? het leed van een eigenaar wanneer zijn dier is doodgereden door een weggebruiker die meent dat een levend wezen, anders dan een mens,geen recht heeft gebruik te maken van die weg, alleen omdat hij wegenbelasting ervoor betaalt? Waarom mogen voorzieningen voor doelgroepen als ouderen, een hangplek voor jongeren, het onderhouden van het plaatselijk voetbalterrein wel betaalt worden uit de pot algemene middelen,maar moet de doelgroep hondenbezitters een voorziening wel zelf betalen? Moet ik echt nog meer voorbeelden noemen?
Toch blijkt uit research op het internet dat in gemeenten waar de hondenbelasting is afgeschaft of waar in elk geval de gemeente daadwerkelijk mogelijkheden heeft gecreëerd voor de hondenbezitter, het discriminatie-gevoel is afgenomen en de frustratie is verminderd tussen hondeneigenaar en andere doelgroepen.
Nu door de economische crisis toch alles op de schop gaat, is het echt tijd geworden om ook de wet van de hondenbelasting te schrappen en als gemeente het voortouw te nemen op zoek naar oplossingen die alle partijen tevreden stellen. En suggesties nodig?
Labels:
discriminatie,
gemeente S-G,
hond,
hondenbelasting
dinsdag 29 januari 2013
Social Freedom
Al een tijdje geleden dat ik een Blog schreef, MAAR ik ben er nog...
Soms ga je zo op in alles om je heen dat je automatisch afstand neemt van dingen, om er kort erna alweer spijt van te hebben dat je ze niet hebt gedaan. Zoals het bijhouden van mijn Blog.
Ik geef meteen toe dat het nieuwe Social Media,lees Facebook, me heeft opgeslokt vanwege het gemak, waarmee je contact kunt houden met anderen en vooral de feedback die je krijgt op je eigen berichtjes. Of het simpele genieten van al die foto's uit andere delen van ons land en ver daarbuiten, zoals pas geleden met alle sneeuw tafereeltjes. De ideale ontmoetingsplaats voor mensen die van hetzelfde houden of juist een discussie willen voeren over een onderwerp wat ze bezig houdt. Om kennissen uit heden en verleden te verenigen. Waar je niet wordt afgerekend op je uiterlijk, je huidige woonplek, je baan of je voorkeuren.
Mensen die je waarschijnlijk niet of misschien alleen per toeval zou hebben ontmoet in Real Life. En zelfs dan, waar het tijden zou duren, voor je misschien het lef zou hebben opgebouwd om iets te vragen, steun te zoeken bij verdriet of in discussie te gaan over iets dat je dwars zit.
Gisteren toen koningin Beatrix aankondigde na 33 jaar afstand te doen van de troon voor haar zoon W.A. en de beelden teruggingen naar toen zij koningin Juliana opvolgde, zat ik me bedenken hoe de wereld om ons heen verandert is sinds mijn 12e jaar in 1980.Voor mij en velen zal dit de tweede keer zijn dat we meemaken dat er een Troonswissel is. Bijzonder dat ook, maar terwijl ik dit schrijf, voel ik me ineens zóoooo oud!
De jaren tachtig staan ineens zo op mijn netvlies ingegraveerd. Mijn middelbare schooltijd, de meegelopen protesten tegen kernwapens op het Malieveld, de eerste “huge”home computers en kabeltv. De eerste keer dat ik mocht stemmen en daarmee tegen m'n pa's stemadvies inging. Wereldnieuws hoorde je alleen én beperkt via de NOS. De film Starwars waardoor ik als “Trekkie” lijnrecht tegenover mijn jongste broertje kwam te staan. Het disco tijdperk met Madonna, Prince maar ook U2, Doe Maar.
Het eerste Zinloos Geweld, (denk even aan het liedje van Frank Boeijen) en naar de disco gaan tussen pakweg 20.00-02.00 uur. De teenagers van nu lachen je vooral uit als je ze dat laatste vertelt...uitgaan begint pas tegen “sluitingstijd”. Al geeft het wel leuke discussies wanneer je de tekst al meezingt van de “allernieuwste” song van hun favoriete zangeres. Of zegt dat je een mode gadget als een hoofdtelefoon voor hun MP4 of tablet vroeger ook hebt gehad... en dat ook jij vroeger ook een “skinny”jeans droeg..
Kun je je voorstellen hoe iemand 30 jaar geleden zou hebben gereageerd als je het over Android zou hebben gehad of Wifi? Een Android,een buitenaards wezentje uit een SF-film? Wifi als in Wirwar van Fibers? Maar ja,zo voel ik me nu af en toe hoor, als zoonlief met “termen” begint te schermen, afkomstig van zijn PS3 oorlogsactiviteiten of als er een sms-je binnenkomt van dochter met afkortingen die (helaas voor mij) nog steeds niet zijn opgenomen in de Dikke van Dalen.
Teruggaan naar de tijd van toen? Er zijn critici die vinden dat Social Media zoals Facebook de bakermat zijn van verderf. Dat technologie en de uitstrekkende kennis die wij opdoen via het Internet zaken in de hand werken zoals de Economische Crisis. Tja, vroeger vielen dingen je soms letterlijk rauw op je dak en had je dingen maar te accepteren omdat het zo hoorde volgens de mensen in je omgeving. Je wist niet beter!
Alhoewel de mode soms teruggrijpt op de tijd van toen en dingen zich onbewust of bewust weleens herhalen, zijn alle veranderingen van de laatste decennia ook een stukje vrijheid geworden.
De wereld is letterlijk een stuk dichterbij dan ooit. En mij bevalt dat wel!
Soms ga je zo op in alles om je heen dat je automatisch afstand neemt van dingen, om er kort erna alweer spijt van te hebben dat je ze niet hebt gedaan. Zoals het bijhouden van mijn Blog.
Ik geef meteen toe dat het nieuwe Social Media,lees Facebook, me heeft opgeslokt vanwege het gemak, waarmee je contact kunt houden met anderen en vooral de feedback die je krijgt op je eigen berichtjes. Of het simpele genieten van al die foto's uit andere delen van ons land en ver daarbuiten, zoals pas geleden met alle sneeuw tafereeltjes. De ideale ontmoetingsplaats voor mensen die van hetzelfde houden of juist een discussie willen voeren over een onderwerp wat ze bezig houdt. Om kennissen uit heden en verleden te verenigen. Waar je niet wordt afgerekend op je uiterlijk, je huidige woonplek, je baan of je voorkeuren.
Mensen die je waarschijnlijk niet of misschien alleen per toeval zou hebben ontmoet in Real Life. En zelfs dan, waar het tijden zou duren, voor je misschien het lef zou hebben opgebouwd om iets te vragen, steun te zoeken bij verdriet of in discussie te gaan over iets dat je dwars zit.
Gisteren toen koningin Beatrix aankondigde na 33 jaar afstand te doen van de troon voor haar zoon W.A. en de beelden teruggingen naar toen zij koningin Juliana opvolgde, zat ik me bedenken hoe de wereld om ons heen verandert is sinds mijn 12e jaar in 1980.Voor mij en velen zal dit de tweede keer zijn dat we meemaken dat er een Troonswissel is. Bijzonder dat ook, maar terwijl ik dit schrijf, voel ik me ineens zóoooo oud!
De jaren tachtig staan ineens zo op mijn netvlies ingegraveerd. Mijn middelbare schooltijd, de meegelopen protesten tegen kernwapens op het Malieveld, de eerste “huge”home computers en kabeltv. De eerste keer dat ik mocht stemmen en daarmee tegen m'n pa's stemadvies inging. Wereldnieuws hoorde je alleen én beperkt via de NOS. De film Starwars waardoor ik als “Trekkie” lijnrecht tegenover mijn jongste broertje kwam te staan. Het disco tijdperk met Madonna, Prince maar ook U2, Doe Maar.
Het eerste Zinloos Geweld, (denk even aan het liedje van Frank Boeijen) en naar de disco gaan tussen pakweg 20.00-02.00 uur. De teenagers van nu lachen je vooral uit als je ze dat laatste vertelt...uitgaan begint pas tegen “sluitingstijd”. Al geeft het wel leuke discussies wanneer je de tekst al meezingt van de “allernieuwste” song van hun favoriete zangeres. Of zegt dat je een mode gadget als een hoofdtelefoon voor hun MP4 of tablet vroeger ook hebt gehad... en dat ook jij vroeger ook een “skinny”jeans droeg..
Kun je je voorstellen hoe iemand 30 jaar geleden zou hebben gereageerd als je het over Android zou hebben gehad of Wifi? Een Android,een buitenaards wezentje uit een SF-film? Wifi als in Wirwar van Fibers? Maar ja,zo voel ik me nu af en toe hoor, als zoonlief met “termen” begint te schermen, afkomstig van zijn PS3 oorlogsactiviteiten of als er een sms-je binnenkomt van dochter met afkortingen die (helaas voor mij) nog steeds niet zijn opgenomen in de Dikke van Dalen.
Teruggaan naar de tijd van toen? Er zijn critici die vinden dat Social Media zoals Facebook de bakermat zijn van verderf. Dat technologie en de uitstrekkende kennis die wij opdoen via het Internet zaken in de hand werken zoals de Economische Crisis. Tja, vroeger vielen dingen je soms letterlijk rauw op je dak en had je dingen maar te accepteren omdat het zo hoorde volgens de mensen in je omgeving. Je wist niet beter!
Alhoewel de mode soms teruggrijpt op de tijd van toen en dingen zich onbewust of bewust weleens herhalen, zijn alle veranderingen van de laatste decennia ook een stukje vrijheid geworden.
De wereld is letterlijk een stuk dichterbij dan ooit. En mij bevalt dat wel!
Labels:
(social) media,
politiek
woensdag 22 augustus 2012
Déja vu
Afgelopen week werd het weer eens tijd om de voorraad hondenvoer aan te vullen. Op weg dus naar mijn adresje in Maaseik, net over de grens in België.
Vooral geliefd bij duivenhouders uit alle windstreken, wat regelmatig resulteert in een lange rij voor de kassa, en dus niet geschikt voor zij die thuishoren in de categorie "klagers" bij de Aldi. Er is namelijk altijd tijd voor advies, een praatje of het exact berekenen van een benodigde hoeveelheid.
Met maar 15 kilo hondenvoer voel je je wel vaak nietig tussen karladingen vol met duivenvoer..het zij dat het wel regelmatig resulteert in een kreet tegen degene achter de kassa ;" daon dat maedje efkes eerjst ".
Uiteraard hoor je mij dan niet klagen...een simpel dankjewel is snel gezegd.
Dus op weg langs Illikhoven, het gehuchtje waar we geregeld op zondag een heerlijk "Nostalgisch" ijsje gaan eten, tot bij de bocht in de weg waar het dijkpad de doorgaande weg kruist....
Hier gebeurde het de vorige keer, manlief en ik op weg naar mijn ouders, vol op de rem voor een auto die midden op de weg stilstaat. Manlief begint al vloekend aan een inhaalmanoeuvre tot ik in het veld ernaast een meute paarden zie staan, die helemaal niet thuishoren in een knollenveld.We zetten ook onze auto aan de kant van de weg met de alarmlichten aan. De man in de plots gestopte auto hangt al aan de lijn met 112 om de situatie uit te leggen.
Alsof de, inmiddels getelde, acht paarden in het veld daar weet van krijgen pakken ze zich twee na twee op en met een kleinere zwartbruine en een witte ( schimmel denk ik) paard als voorgangers beginnen ze op het fietspad richting de rotonde Roosteren-Maaseik-A2 te stormen.
Instinctief springen we in de auto en rijden achter de paarden aan om in elk geval een poging te wagen de paarden en automobilisten te behoeden voor ongelukken op die rotonde. Ze rennen zo snel dat we grote moeite hebben ze bij te houden, laat staan dat inhalen een optie is. Plots zie ik dat de voorste twee paarden van het fietspad afwijken naar links en door snel te remmen kunnen we een botsing met onze auto voorkomen.
Er zit niets anders op dan ze te laten gaan in de hoop dat ze zich begeven naar het weiland dat links van de weg achter de carwash-uitrit van het tankstation ligt.
Helaas was die hoop meteen vergeefs.. Ze besluiten tot stilstand te komen op de betegeling achter de gebouwen.
We zetten de auto met alarmlichten op de weg. Manlief gaat lopend richting de paarden, die zich ondertussen steeds dichter naar het gebouw begeven.
De man die 112 belde, rijdt zijn auto via de rotonde op het terrein van het tankstation en blokkeert zelf aldaar de entree van de carwash en chartert een kleine vrachtwagen om de doorgang tussen de gebouwen te blokkeren om zo te voorkomen dat de paarden via het tankstation plots de gevaarlijke kruising op rennen.
Er blijkt echter geen mogelijkheid voor de mannen te zijn om omstuimige paarden naar een veiligere plek te begeleiden daar geen enkel paard ook maar een halster draagt, dus proberen ze ze maar in elk geval bij elkaar te houden.
Met de hulp van een dorpsgenote, die vanaf richting Maaseik aan kwam gereden en manlief herkende, en die op de tegenliggende weghelft de auto met alarmlichten zet, proberen wij dames het passerende verkeer tot langzaam rijden te manen, want we weten niet of de paarden zich toch weer plots zullen oppakken om wederom er vandoor te gaan.
Veel automobilisten doen dat uit instinct of na een korte vraag waarom; op die enkeling na die schijt heeft aan dieren, zoals een motorrijder die bewust met nog meer motorbombarie verder rijdt ( tja dat staaft alleen mijn mening over..).
Ik bel nogmaals 112. ja ze hadden een melding in Maastricht gekregen maar wisten niet precies waar het was.. na de nodige uitleg zouden ze zo spoedig mogelijk komen.
Vanuit de richting Illikhoven zien we dan twee meiden op paarden arriveren... helaas kunnen zij zonder extra materiaal ook niet veel bereiken met de paarden. Wachten is op de baas van de manege, 2 kilometer verderop, die kort daarop arriveert. Het duurt nog zeker zo'n 20 minuten voordat alle paarden, enigszins tot rust gemaand zijn, aangelijnd mee kunnen gevoerd terug naar de manege, tussen de auto's door overstekend, via het fietspad langs de weg.
De zwart-bruine voorganger, die een jonge hengst blijkt te zijn, is de boosdoener.
Hij heeft het hek van de manegeweide vernield en de anderen meegelokt. Ook aan de halster laat hij zich niet gewillig terugvoeren naar zijn "gevangenschap". De meiden op de paarden hebben er hun handen letterlijk aan vol.
Als de baas van de manege met twee bruine paarden aan de hand de weg oversteekt, vertelt hij dat een van de twee merries die hij vastheeft ook nog hoogzwanger is.
Nadat alle paarden en begeleiders zijn overgestoken naar het fietspad wacht ons nog even het verkeer op gang helpen voor we ook zelf in de auto kunnen stappen en onze weg vervolgen.
Op de rotonde komt net een politie-auto met twee agenten aanrijden van rechts. We gebaren hen ons even te volgen naar de ventweg bij Roosteren. Dat doen ze enigszins verbaasd. We stellen ze op de hoogte van het gebeuren met de paarden en dat ze allemaal veilig op weg terug zijn naar de manege.
Tja niet alleen kwam de politie pas na een half uur opdagen, we vroegen ons ook wel af wat twee agenten hadden willen uitrichten met die acht losgebroken paarden...
Gelukkig is het goed afgelopen maar ik moet er niet aandenken wat er had kunnen gebeuren!
Al met al kwamen we stuk later dan gepland aan bij mijn ouders, maar aan gespreksstof hadden we natuurlijk niets te kort.
Vooral geliefd bij duivenhouders uit alle windstreken, wat regelmatig resulteert in een lange rij voor de kassa, en dus niet geschikt voor zij die thuishoren in de categorie "klagers" bij de Aldi. Er is namelijk altijd tijd voor advies, een praatje of het exact berekenen van een benodigde hoeveelheid.
Met maar 15 kilo hondenvoer voel je je wel vaak nietig tussen karladingen vol met duivenvoer..het zij dat het wel regelmatig resulteert in een kreet tegen degene achter de kassa ;" daon dat maedje efkes eerjst ".
Uiteraard hoor je mij dan niet klagen...een simpel dankjewel is snel gezegd.
Dus op weg langs Illikhoven, het gehuchtje waar we geregeld op zondag een heerlijk "Nostalgisch" ijsje gaan eten, tot bij de bocht in de weg waar het dijkpad de doorgaande weg kruist....
Hier gebeurde het de vorige keer, manlief en ik op weg naar mijn ouders, vol op de rem voor een auto die midden op de weg stilstaat. Manlief begint al vloekend aan een inhaalmanoeuvre tot ik in het veld ernaast een meute paarden zie staan, die helemaal niet thuishoren in een knollenveld.We zetten ook onze auto aan de kant van de weg met de alarmlichten aan. De man in de plots gestopte auto hangt al aan de lijn met 112 om de situatie uit te leggen.
Alsof de, inmiddels getelde, acht paarden in het veld daar weet van krijgen pakken ze zich twee na twee op en met een kleinere zwartbruine en een witte ( schimmel denk ik) paard als voorgangers beginnen ze op het fietspad richting de rotonde Roosteren-Maaseik-A2 te stormen.
Instinctief springen we in de auto en rijden achter de paarden aan om in elk geval een poging te wagen de paarden en automobilisten te behoeden voor ongelukken op die rotonde. Ze rennen zo snel dat we grote moeite hebben ze bij te houden, laat staan dat inhalen een optie is. Plots zie ik dat de voorste twee paarden van het fietspad afwijken naar links en door snel te remmen kunnen we een botsing met onze auto voorkomen.
Er zit niets anders op dan ze te laten gaan in de hoop dat ze zich begeven naar het weiland dat links van de weg achter de carwash-uitrit van het tankstation ligt.
Helaas was die hoop meteen vergeefs.. Ze besluiten tot stilstand te komen op de betegeling achter de gebouwen.
We zetten de auto met alarmlichten op de weg. Manlief gaat lopend richting de paarden, die zich ondertussen steeds dichter naar het gebouw begeven.
De man die 112 belde, rijdt zijn auto via de rotonde op het terrein van het tankstation en blokkeert zelf aldaar de entree van de carwash en chartert een kleine vrachtwagen om de doorgang tussen de gebouwen te blokkeren om zo te voorkomen dat de paarden via het tankstation plots de gevaarlijke kruising op rennen.
Er blijkt echter geen mogelijkheid voor de mannen te zijn om omstuimige paarden naar een veiligere plek te begeleiden daar geen enkel paard ook maar een halster draagt, dus proberen ze ze maar in elk geval bij elkaar te houden.
Met de hulp van een dorpsgenote, die vanaf richting Maaseik aan kwam gereden en manlief herkende, en die op de tegenliggende weghelft de auto met alarmlichten zet, proberen wij dames het passerende verkeer tot langzaam rijden te manen, want we weten niet of de paarden zich toch weer plots zullen oppakken om wederom er vandoor te gaan.
Veel automobilisten doen dat uit instinct of na een korte vraag waarom; op die enkeling na die schijt heeft aan dieren, zoals een motorrijder die bewust met nog meer motorbombarie verder rijdt ( tja dat staaft alleen mijn mening over..).
Ik bel nogmaals 112. ja ze hadden een melding in Maastricht gekregen maar wisten niet precies waar het was.. na de nodige uitleg zouden ze zo spoedig mogelijk komen.
Vanuit de richting Illikhoven zien we dan twee meiden op paarden arriveren... helaas kunnen zij zonder extra materiaal ook niet veel bereiken met de paarden. Wachten is op de baas van de manege, 2 kilometer verderop, die kort daarop arriveert. Het duurt nog zeker zo'n 20 minuten voordat alle paarden, enigszins tot rust gemaand zijn, aangelijnd mee kunnen gevoerd terug naar de manege, tussen de auto's door overstekend, via het fietspad langs de weg.
De zwart-bruine voorganger, die een jonge hengst blijkt te zijn, is de boosdoener.
Hij heeft het hek van de manegeweide vernield en de anderen meegelokt. Ook aan de halster laat hij zich niet gewillig terugvoeren naar zijn "gevangenschap". De meiden op de paarden hebben er hun handen letterlijk aan vol.
Als de baas van de manege met twee bruine paarden aan de hand de weg oversteekt, vertelt hij dat een van de twee merries die hij vastheeft ook nog hoogzwanger is.
Nadat alle paarden en begeleiders zijn overgestoken naar het fietspad wacht ons nog even het verkeer op gang helpen voor we ook zelf in de auto kunnen stappen en onze weg vervolgen.
Op de rotonde komt net een politie-auto met twee agenten aanrijden van rechts. We gebaren hen ons even te volgen naar de ventweg bij Roosteren. Dat doen ze enigszins verbaasd. We stellen ze op de hoogte van het gebeuren met de paarden en dat ze allemaal veilig op weg terug zijn naar de manege.
Tja niet alleen kwam de politie pas na een half uur opdagen, we vroegen ons ook wel af wat twee agenten hadden willen uitrichten met die acht losgebroken paarden...
Gelukkig is het goed afgelopen maar ik moet er niet aandenken wat er had kunnen gebeuren!
Al met al kwamen we stuk later dan gepland aan bij mijn ouders, maar aan gespreksstof hadden we natuurlijk niets te kort.
Labels:
echt gebeurd,
weggelopen paarden
vrijdag 10 augustus 2012
Operatie Startrek
Na een paar dagen "quarantaine" werd het tijd om de kooien van Seven en Spock te verschonen. Meteen het besluit genomen om te kijken of Seven bij Spock in de kooi wil wonen. Door de tralies heen bleken de twee al een vertrouwelijke band te hebben opgebouwd. Spock voedt haar door de spijltjes heen en s'avonds zaten ze beiden in hun eigen kooi op de stokken van gelijke hoogte "tegen elkaar" aan te slapen.
Eerst moest Spock's kooi schoon en erna een beetje aangepast aan een comfortabel huisje voor Samen. De extra set voederbakjes ook bevestigd en gevuld. Een oudere stok vervangen en de rest, met Spock gewoon nog in de kooi, wat verplaatst zodat ze meer fladderruimte hebben.
Tja en toen moest het vangen van Seven gaan gebeuren. Omdat ik nog steeds niet weet of ze zou bijten maar een zachte handschoen aangetrokken en daarmee de kooi in. Uiteraard alle ramen, deuren en gordijnen gesloten zodat wanneer ze toch zou ontsnappen ze niet weg of tegen het raam kon vliegen.
Na flink wat wild gefladder ging ze, iets rustiger, op de bodem van de kooi zitten en kon ik haar zachtjes vastpakken.Spock blies vanuit zijn kooi woest tegen me. Eenmaal in mijn hand liet ze zich gewillig door het deurtje van Spock's huis zetten waar ze direct naar de nok van de kooi vloog. Spock schetterde en zij schetterde terug. Even ging Spock zenuwachtig zitten krabben aan zijn hoofd, zoals hij ook wel eens in Freddy's buurt deed maar als hij links ging ging Seven ook links en klom hij omlaag dan volgde ze hem.
Toen ze besloot eens te landen op "zijn" schommel werd het even hel in de tent. Hij schreeuwde zo hard op zijn agapornisch dat de valkjes vanuit het andere deel van de woonkamer zich er ook mee gingen bemoeien.
Seven, echter, trok zich niets aan van zijn woest geschreeuw en ging op haar gemakje op de kop hangen aan zijn schommel om vervolgens via de touwstok eronder weer naast hem te gaan zitten.
In spanning keek ik toe, zou Spock toe laten dat Seven uit zijn voerbak zou eten en andersom. Maar al snel werd duidelijk dat eten geen probleem was. Er werd gegeten uit een "eigen" bakje en daarna gemoedelijk gedeeld.
Erna nam Seven een duik in de waterbad om er als prehistorische karakitus vervolgens uit te zien. Zoon, die met vriend, even een kijkje kwam nemen, schrok want het rode vachtje van Seven leek door al dat water wel bloedrood.
Voor het eerst sinds we Spock bij ons hebben wonen zagen we hem ook een douche nemen in z'n waterbak en zo zaten een paar minuten later twee agaporniden, met een nat verenpak, maar geheel tevreden, samen op een stok in hun nieuwe gezamenlijke thuis.
Niet veel later zag ik ze elkaar de vacht verzorgen.
Natuurlijk worden ze de komende paar dagen even in de gaten gehouden of alles goed blijft gaan maar voor 99% is operatie Startrek geslaagd!
Labels:
agapornis
woensdag 8 augustus 2012
Dag mijn kleine Schetterbek
Afgelopen weekje waren we op vakantie met de caravan. Als vanouds zou Schoonpa op de vogels passen, zij het dan dat het door de komst van de drie valkjes iets drukker voor hem is geworden dan alleen op de agaporniden passen.
Zoals ik altijd doe, de ochtend dat we gaan, het eten en drinken verschoond/vernieuwd en nog even zitten kletsen met Freddy en de andere vogels.Na een fijne ( maar eigenlijk wel te korte) kampeervakantie in Vierhouten arriveerden we dinsdagmiddag bij huize Thuis.
Na even gauw gecheckt te hebben of er geen valkjes losvlogen zodat de achterdeur open kon blijven, terug naar de auto om de Beardies te bevrijden uit de achterbak van onze Renault Espace, waarna deze blaffend enthousiast de tuin en het huis instormden.
Op het moment dat ik ze achterna liep het huis is, wist ik dat er iets niet klopte... Normaal gesproken als ik hallo, ik ben er weer! riep dan kwam er uit de kooi van Freddy, het agapornisvrouwtje, een schrille "fuiiiieeet" als begroeting terug. Nu geen reactie...???
Toen ik naar de kooi liep leek ze op de grond te zitten onder de etensbak en omdat ze bijna altijd al haar eten uit het bakje graafde en het vanaf de grond dan weer opat zag ik er niets raars in en begroette Spock, het agapornismannetje, waarmee ze een LAT relatie heeft, in de andere kooi. Op dat moment besloot "Freddy"vanuit haar stekje naar boven te fladderen in de kooi en schrok ik me te pletter; .... Dit was Freddy niet!!!!!!!
Oh nee, hoe komt die nu hier en waar is Freddy, is ze ontsnapt? Heeft ze de knijpers bij de voerbakjes toch los gekregen, heeft mn schoonpa de deur opengelaten terwijl hij de vogels verschoonde en is ze weggevlogen? Boosheid en Paniek namen de overhand; waar is mijn Freddy??? Dat is niet Freddy, wat doet dat beestje in haar kooi...die wil ik niet, uit die kooi ermee, dat is Freddy's kooi.
De kinderen probeerden me duidelijk te maken dat dat nieuwe beestje er ook niets aan kon doen.
Manlief besloot zijn vader maar te bellen in de hoop meer duidelijkheid te krijgen, maar intussen was dit rare mens te overstuur om redelijk te kunnen zijn en is ze boven een potje gaan janken.
Eigenlijk hoefde ik het niet meer te horen zeggen; Freddy is doodgegaan toen wij er niet waren.Maar hoe kan dat nu? Toen we donderdag weg gingen was ze nog springlevend en een bijterige wildebras zoals altijd. Kan een agapornis van 8 jaar en 3 maanden zomaar spontaan doodgaan?
S'avonds zijn Manlief en ik naar Schoonvader gegaan. Zelfs hij, als fervent duivenliefhebber, wist niet wat er is gebeurd met Freddy. Zoals afgesproken is hij de tweede dag naar ons huis gekomen om de vogels te verzorgen en toen lag ze al dood onderin de kooi.
Spock, ons agapornismannetje, zat zo te schreeuwen en gillen dat Schoonpa besloot Freddy's kooi schoon te maken en een ander (jong) agapornisvrouwtje is gaan halen zodat Spock weer gezelschap kreeg.
Hij had Freddy bewaard voor me. In een zakje lag ze,de ogen half open, net als haar bekje, langgerekt lichaam, zoals ze vaak kon zitten, de tenen iets gekruld.
Ik heb haar mee naar huis genomen en na nog even samen met Zoon geaaid en bekeken.
Daarna heeft Manlief in de border, onder de zachtrose clematis een gat gegraven en hebben Zoon en ik Freddy in haar eierdoosje-kistje erin gelegd.Voor alle zekerheid heb ik haar graf beschermd met een aantal keien, zodat de rondzwervende katten van onze overburen niet aan haar kunnen komen.
Zoon en ik hebben samen afscheid genomen en elkaar getroost.
Later op de avond heb ik voor het eerst eens goed gekeken naar die "vreemde eend in de bijt".
Ze ( volgens Schoonpa is het een meisje) en als ik naar Spock's reactie kijk denk ik dat ook, is een agapornis met een rood/groenkopje, donkerder groene vleugels dan Freddy en in de staartveren felblauw, de snavel is nog half bruin dus is ze nog jong.
Ik mag met mijn hand in haar kooi zonder dat ze me bijt.
Ze is nog wat schuw en wil nog niet naar me toekomen ( maar na mijn reactie op haar bij thuiskomst kan ze ook niet anders dan mij eng vinden).
Of ze ooit net zo enthousiast zal kletsen als Freddy, mijn kleine schetterbek, die heel vaak de honden voor de gek hield door mijn fluitje naar hen te imiteren, dat moet de tijd uit maken.Misschien kunnen Spock en zij straks wel samen in 1 kooi, iets dat met Freddy niet lukte omdat ze te fel haar voer verdedigde.
Voorlopig mag zij aan mij wennen en ik aan haar.
Oh ja, ik heb het vreemde eendje maar een naam gegeven; Seven ( of Nine).
Labels:
agapornis
Abonneren op:
Posts (Atom)
